Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onverwachte wending gekomen, onverwacht, omdat Nastasja Filippovna, nog toen ze zich naar Pavlovsk begaf, zich iets anders gedroomd had, ofschoon ze zich zeker eer iets slechts dan iets goeds had voorgesteld. Aglaja was in een oogenblik door haar hartstochtelijkheid meegevoerd, alsof ze een berg afraasde; ze kon zich niet bedwingen tegenover de verschrikkelijke zoetheid der wraak. Het deed Nastasja Filippovna zelf zonderling aan Aglaja zoo te zien. Zij keek naar haar alsof ze zichzelf niet gelooven kon en was beslist het eerste oogenblik wat in den war. Was zij enkel een vrouw, die, zooals Jevgeny Pavlowitch verondersteld had, veel gedichten had gelezen, of was ze eenvoudig een waanzinnige, zooals de vorst overtuigd was, in elk geval was die vrouw -— die soms zoo cynisch en wild kon optreden — inderdaad veel schaamtevoller, liever en vertrouwelijker, dan men uit haar gedrag zou kunnen opmaken. De waarheid is dat zij veel romanachtigs, droomerigs, in-zich-beslotens, en fantastisch had, maar daarbij was zij sterk en diep... Dat had de vorst begrepen; zijn gezicht toonde hoe hij leed. Aglaja merkte dat op en sidderde van haat.

— Hoe waagt ge het zoo tegen mij op te treden? gaf ze met onuitsprekelijken trots op Nastasja Filippovna s opmerking ten antwoord.

— Ge hebt waarschijnlijk verkeerd gehoord, verwonderde zich Nastasja Filippovna. — Hoe ben ik dan tegen u opgetreden?

— Indien ge een fatsoenlijke vrouw hadt willen zijn, waarom hebt ge dan niet eenvoudig uw verleider Totzky verlaten ... zonder theatervoorstellingen ? zei Aglaja opeens, zonder reden.

— Wat weet ge van mijn omstandigheden, dat ge het waagt mij te oordeelen? sidderde Nastasja Filippovna, vreeselijk bleek wordend.

— Ik weet dit, dat ge niet uit werken zijt gegaan, maar met den rijken Rogoshin zijt meegetrokken, om de gevallen engel te spelen. Het verwondert me niet dat Totzky zich heeft willen doodschieten om van de gevallen engel af te komen!

Sluiten