Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En waar was toen uw hart, uw „Christelijke" hart! Gij hebt toen, op dat oogenblik, toch haar gezicht gezien; leed z ij soms minder dan de andere? Hoe hebt ge dit kunnen aanzien en toelaten? Hoe?

— Maar .... ik heb het immers ook niet toegelaten mompelde de ongelukkige vorst.

— Hoe dan niet toegelaten?

— Ik heb, waarachtig, niets toegelaten. Ik begrijp nóg niet, hoe dat alles gebeurd is.... ik.... ik liep toen op Aglaja Iwanovna toe, maar Nastasja Filippovna viel in onmacht, en daarna heeft men mij nog altijd niet met Aglaja Iwanovna laten spreken.

— Dat deed er niet toe! Ge hadt naar Aglaja moeten loopen al had ook de andere in onmacht gelegen!

— }a... ja, ik moest... maar zij zou immers gestorven zijn! Zij zou zich gedood hebben, gij kent haar niet, en .... het doet er niet toe, ik zou alles later aan Aglaja Iwanovna verteld hebben en .... kijk, Jevgeny Pavlowitch, ik zie, dat ge niet alles schijnt te weten. Zeg mij, waarom laat men mij niet bij Aglaja Iwanovna toe? Ik zou haar alles verklaren. Kijk, zij hebben toen beiden niet over dat gesproken, heelemaal niet over dat, daarom liep het met haar ook zoo .... Ik kan u dat met geen mogelijkheid verklaren, maar ik zou het misschien aan Aglaja wel kunnen verklaren . .. Ach, mijn God, mijn God! Ge spreekt van haar gezicht op dat oogenblik, toen zij wegliep... o, mijn God, ik herinner het mij!... Kom, kom!

Plotseling greep hij, haastig opspringend, Jevgeny Pavlowitch bij de mouw.

— Waarheen?

— Kom, naar Aglaja Iwanovna, laten we dadelijk gaan!...

— Maar ik heb u toch gezegd, dat zij niet in Pavlovsk is, en waarom wilt ge erheen?

— Zij zal begrijpen, zij zal begrijpen! murmelde de vorst, de handen vouwend in smeking. — Zij zal begrijpen dat het alles niet dat was, maar heel, heel iets anders!

Sluiten