Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Hoe heel anders? Maar ge zult toch immers trouwen? Dus zet ge door.... Gaat ge trouwen of niet ?

— Nu ja, ik ga trouwen; ja, ik ga trouwen!

— En hoe is het dan toch niet dat ?

— O nee, niet dat, niet dat! Dat, dat is allemaal van geen belang, dat ik ga trouwen, dat is niets!

— Allemaal van geen belang en niets ? Maar dat is toch geen kleinigheid? Ge trouwt een geliefde vrouw, om haar gelukkig te maken, en Aglaja Iwanovna ziet het en weet het, hoe kan dat alles van geen beteekenis zijn?

— Gelukkig ? O nee! Ik ga eenvoudig trouwen, zonder meer; zij wil het, en wat zou dat dan nog, dat ik ga trouwen? ik.... Nu ja, dat doet er alles niets toe! Maar zij zou zeker zijn gestorven. Ik zie nu in, dat dat huwelijk met Rogoshin krankzinnigheid was! Ik heb thans alles begrepen wat ik voorheen niet begreep, en zie: toen zij beiden daar tegenover elkaar stonden, toen heb ik het gezicht van Nastasja Filippovna niet kunnen verdragen.... Ge weet het niet, Jevgeny Pavlowitch (zijn stem werd geheimzinnig zacht), — ik heb dat nog nooit aan iemand verteld, zelfs niet aan Aglaja, maar ik kan het gelaat van Nastasja Filippovna niet verdragen Ge hebt zoo straks de waarheid gezegd over dien

avond toen bij Nastasja Filippovna; maar daar was nog een ding, waaraan ge zijt voorbijgegaan, omdat ge het niet weet: ik had haar gezicht gezien! Ik kon het's morgens, op het portret al niet verdragen.... Iemand als Wjera Lebedef heeft heele andere oogen, ik.... ik ben bang voor haar gezicht! voegde hij eraan toe in hevigen angst.

— Ge zijt er bang voor ?

— Ja; zij is ... waanzinnig ! . . . fluisterde hij, verbleekend.

— Weet ge dat zeker? vroeg Jevgeny Pantowitch uiterst nieuwsgierig.

— Ja, zeker; nu weet ik het zeker; nu in deze dagen is het mij al heel zeker geworden!

— Maar wat haalt ge dan over uw hoofd ? riep Jevgeny Pavlowitch verschrikt uit. — Dus gaat ge trouwen uit

Sluiten