Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem zijn heele spel open, wat den vorst hevig belang inboezemde. Naar zijn zeggen was hij hiermee begonnen, dat hij zich de bescherming van hooggeplaatste personen trachtte te verzekeren, opdat hij een steun zou hebben, ingeval hem die noodig mocht zijn, en zoo was hij naar generaal Iwan Fjodorowitch gegaan. Generaal Iwan Fjodorowitch was verwonderd geweest, had „den jongen man" alles goeds gewenscht, maar verklaard, dat „bij alle verlangen om te helpen, hij het hier toch voor zich niet gepast vond om iets te doen." Lisaweta Prokofjevna had niets van hem willen zien of hooren; Jevgeny Pavlowitch en vorst Schtsch. hadden enkel met de hand afgewenkt. Maar hij, Lebedef, had den moed niet laten zakken en een kundig jurist geraadpleegd, een geachten ouden man, met wien hij zeer bevriend was en die bijna zijn weldoener heeten mocht; deze was tot de conclusie gekomen, dat die zaak heel goed mogelijk was, indien er enkel maar competente getuigen zouden zijn om de geestesverwarring of volslagen krankzinnigheid vast te stellen, en dan bovendien, wat het voornaamste was: de gunst van hooggeplaatste personen. Ook toen had Lebedef niet versaagd, en zelfs had hij eens een dokter bij den vorst meegebracht, ook een achtenswaardig grijsaard, van een der villa's daar, met de Anna-orde om den hals, om zoo te zeggen het terrein te verkennen, met den vorst kennis te maken, en, niet officieel, maar veeleer vriendschappelijk, zijn oordeel over hem te geven. De vorst herinnerde zich dat bezoek van den dokter; ook dat Lebedef hem nog den vorigen dag had voorgepraat dat hij ziek was, en dat hij, toen de vorst beslist medicijn geweigerd had, plotseling met den dokter op de proppen was gekomen onder voorgeven, dat zij beiden net bij den heer Terentjef waren geweest, dien het zeer slecht ging en dat de dokter den vorst iets over den zieke had mee te deelen. De vorst had Lebedef geprezen en den dokter bizonder hartelijk ontvangen. Dan waren zij dadelijk in gesprek gekomen over den zieken Hippolyt; de dokter vroeg om hem zoo nauwkeurig mogelijk de scène van den zelfmoord te vertellen en de vorst nam

Sluiten