Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te spreken, indien een gesprek ook maar met mogelijkheid te vermijden was; wanneer hij bij Nastasja Filippovna zat, spraken zij te samen nooit „over het gevoel", alsof ze elkaar hun woord er op gegeven hadden om dat niet te doen. Aan hun gewoon, opgewekt en levendig gesprek kon iedereen deelnemen. Later vertelde Darja Alexjevna, dat het dien heelen tijd haar een genoegen geweest was om enkel maar naar hen te zien.

Die kijk van hem op Nastasja Filippovna's ziels- en geestestoestand bevrijdde hem ten deele van vele andere bedenkingen. Het was nu een totaal andere vrouw, dan die hij drie maanden geleden gekend had. Hij piekerde er nu al niet meer over, dat zij bijvoorbeeld toenmaals een huwelijk met hem onder tranen, verwenschingen en verwijten was ontvlucht, terwijl ze er nu zelf op stond, dat de bruiloft zoo gauw mogelijk zou zijn. „Dus is ze niet meer bevreesd als toenmaals, dat het huwelijk met mij mijn ongeluk zal zijn," dacht de vorst. Zijns inziens kon een zoo plotseling opgekomen verzekerdheid bij haar niet natuurlijk wezen. En ook kon die verzekerdheid niet enkel haar oorsprong hebben in haat tegen Aglaja; Nastasja Filippovna was tot diepere gevoelens in staat. Zou het niet zijn uit angst voor haar lot met Rogoshin? Kortom, het was mogelijk, dat hier al die oorzaken samenwerkten met nog andere bovendien; maar het allerduidelijkst was hem, dat er iets gebeurde, wat hij al lang had vermoed, dat namelijk een arme kranke ziel niet langer weerstand kon bieden. Dit alles, al mocht het hem in zekeren zin ook van twijfelingen bevrijden, kon hem gedurende heel dien tijd toch noch rust, noch verademing geven. Soms was het alsof hij zijn best deed om nergens aan te denken; het scheen, dat hij het huwelijk inderdaad beschouwde als een onbelangrijke formaliteit; hij achtte zijn eigen

lot van uiterst gering belang. Maar als hij er iemand over moest te woord staan, of een gesprek had te voeren als dat met Jevgeny Pavlowitch, dan wist hij absoluut niet hoe te antwoorden en voelde hij zich geheel incompetent, derhalve onttrok hij zich dan ook aan alle dergelijke gesprekken.

Sluiten