Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar haalt Rogoshin op een avond plotseling een spel kaarten uit zijn zak; toen had Nastasja Filippovna gelachen en waren ze gaan spelen. De vorst vroeg: waar de kaarten waren die ze gebruikt hadden? Maar de kaarten waren niet te vinden: Rogoshin had ze altijd in zijn zak, eiken dag een nieuw spel, en nam ze daarna ook weer mee.

De dames raadden hem aan om zich nog een keer naar Rogoshin te begeven en daar nog eens zoo hard mogelijk te bellen en te kloppen, echter niet dadelijk, maar als het avond zou zijn, „misschien zal hij dan tevoorschijn komen." Daarbij bood de onderwijzersweduwe aan om zelf intusschen vóór den avond naar Pavlovsk, naar Darja Alexejevna te gaan: of men daar niet iets wist? Zij vroegen den vorst om in elk geval 's avonds om tien uur hen op te zoeken om afspraak te maken voor den volgenden dag. Ondanks alle troost en bemoediging was de vorst aan volslagen wanhoop ten prooi. Onuitsprekelijk bedroefd zocht hij te voet zijn hotel op. Het zomersche stoffige, zwoele Petersburg klemde hem als in een pers; hij voelde zich gestooten door ruw en dronken volk, keek doelloos in gezichten, liep misschien een heel stuk om, en zoo was het al bijna avond toen hij op zijn kamer aankwam. Hij besloot een oogenblik uit te blazen en dan weer, zooals men hem geraden had, naar Rogoshin te gaan; hij zette zich op den divan, steunde beide ellebogen op de tafel en verzonk in gedachten.

God weet hoe lang hij daar zat en waarover hij nadacht. Er was veel, waar hij angst voor had, en het was hem als een ziekelijk en pijnigend gevoel, dat hij zoo'n angst had. De gedachte aan Wjera Lebedef kwam in hem op; voorts, dat misschien Lebedef ook wel iets van die zaak zou weten, en, indien hij het niet wist, het toch zoowel gauwer als gemakkelijker dan hij zou kunnen gewaar worden. Daarna dacht hij aan Hippolyt en aan het feit, dat Rogoshin Hippolyt had bezocht. Vervolgens dacht hij aan Rogoshin zelf: onlangs bij den lijkdienst, dan in het park, dan.... plotseling hier in de gang, toen hij zich in den hoek verstopt had en hem met

Sluiten