Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

halve nakoming kan hij dan vergoeding vragen van de schade, door het niet-tijdig nakomen geleden.

§ 51. Het kan ook zijn, dat een vordering tot nakoming geen zin meer heeft. De debiteur heeft b.v. de verschuldigde zaak vernield of de praestatie heeft na een bepaald oogenblik voor den crediteur geen waarde meer. Dan vraagt de crediteur alléén schadevergoeding, doch de schade, welke dan vergoed moet worden, omvat méér dan die, welke door het tijdelijk uitblijven der praestatie ontstond; zij zal dan ook bestaan in het gemis der praestatie en dus mede de waarde der praestatie zelf in zich sluiten.

Wie een auto in bewaring neemt, die tengevolge van zijn schuld te niet gaat, zoodat hij zich niet op overmacht kan beroepen, zal de volle waarde als schadevergoeding verschuldigd zijn. En datzelfde zal het geval zijn, indien hij nog wel kón teruggeven, doch de bewaargever, wachtensmoe inmiddels een andere wagen heeft gekocht, of zelfs, zonder eenig ander exemplaar aan te schaffen, in plaats van nakoming de waarde van het hem onthouden goed als schadevergoeding vraagt.1 Want, nadat de debiteur in verzuim is, heeft de crediteur de keus om hetzij schadevergoeding, hetzij nakoming 2 te vragen. Nadat de debiteur gelegenheid tot

schadevergoeding alléén kan worden gevorderd als aanhangsel aan een vordering hetzij tot nakoming, hetzij tot ontbinding. Sedert de arresten van 25 Nov. 1870, W. 3268 en 28 Dec. 1870, W. 3279 vat ook de H. R. art. 1279 op als de grondslag der schadevergoeding, ook in het hier bedoelde geval. Zie mijn hoofdartikel in W. 12732.

1 Eventueel met schadevergoeding voor de tevergeefs gemaakte kosten om nakoming te krijgen en van de onkosten, welke b.v. het tijdelijk huren van een andere wagen heeft medegebracht. Dit toch zijn schadefactoren, welke blijven bestaan als gevolg der wanpraestatie, ook al wordt later nog gepraesteerd of al wordt de volle waarde van het verschuldigde goed voldaan.

2 Vaak ziet men aan een vordering tot nakoming een subsidiaire vordering tot schadevergoeding gehecht. Dan wordt veroordeeling gevraagd: 1. tot praestatie, 2. indien binnen .... dagen na de beteekening van het vonnis niet gepraesteerd is, betaling van schadevergoeding ad f . . ., waarbij de schade dan in de eerste plaats bestaat uit de waarde der zaak, die geleverd had moeten worden. Deze wijze van inrichting der dagvaarding geeft gemak voor het geval aan de veroordeeling tot nakoming niet wordt voldaan. Men heeft ook voor dat geval dan een executorialen titel. Doch de crediteur is niet verplicht op deze wijze te werk te gaan. Hij mag ook, ziende dat hij toch geen nakoming zal krijgen of wel, omdat voor hem „de aardigheid er af" is, rechtstreeks veroordeeling tot schade-

v. Brakix, Verbintenissenrecht. 5

Sluiten