Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

crediteur, kunnen blijken. Het spreekt echter vanzelf, dat een groote mate van algemeene menschenkennis en van de gebruiken in bepaalde handelstakken noodig is om met juistheid te kunnen zeggen of in bepaalde gedragingen inderdaad een dergelijke wilsuiting van den crediteur ligt opgesloten, of hij — anders gezegd — daardoor inderdaad bij zijn tegenpartij het vertrouwen moet hebben opgewekt, dat hij van zijn recht, zich op eventueele gebreken te beroepen, afstand deed. Wat nu als een wilsuiting van dien aard tegenover den kooper kan gelden, is in het algemeen niet verder te preciseeren. Ieder geval behoort op zich zelf te worden beoordeeld.1 Slechts exempli gratia zij hier op enkele vaak voorkomende gevallen ingegaan.

§ 122. Zeer vaak wordt een afstand van reelamerecht afgeleid uit het feit, dat de kooper op een verzoek om betaling eenvoudig en zonder voorbehoud betaling in uitzicht stelt. Veelal zal dit ook terecht geschieden. Doch de betalingsbelofte moet dan ook iets meer zijn dan een mondelinge, in het voorbijgaan gegeven, geruststelling. Zij moet bovendien zijn afgelegd, nadat de kooper een in verband met den aard der goederen, de verpakking, waarin deze geleverd zijn en de verdere omstandigheden van het geval, voldoenden tijd tot bezichtiging en onderzoek heeft gehad.

Niet zelden wordt ook veel beteekenis gehecht aan het beschikken over de geleverde zaak door den kooper. Heeft hij de geleverde steenen tot het bouwen van een huis gebezigd, of de geleverde koopwaren doorverkocht, dan ontzegt de rechtspraak den kooper herhaaldelijk, alleen reeds op grond van deze beschikking, alle recht om later nog te reclameeren. Ten onrechte naar het mij voorkomt. De verkooper kan niet klagen, indien de kooper hem vertrouwt en in de onderstelling, dat wat geleverd wordt aan de contractueele vereischten zal beantwoorden, daarover beschikt. Daardoor verliest de kooper dus, in het algemeen, niet het recht aanmerkingen op het geleverde te maken. Doch al verliest de kooper door te beschikken over de geleverde goederen niet zijn recht om alsnog te reclameeren, wèl beperkt hij zelf de keuze der verschillende middelen tot herstel. Hij zal het geleverde, nadat dit is verwerkt of doorverkocht, niet meer kunnen teruggeven en dus geen vordering of verweermiddel kunnen gebruiken, dat hem tot re-

1 In het algemeen is de rechtspraak m. i. te spoedig geneigd een dergelijke afstand van recht aan te nemen.

Sluiten