Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leidende prijzen-berekeningen en „laatste offertes, zich soms zelfs niet meer de moeite getroostend om naar hen te luisteren, alsof hij in de stad nog een slager wist, die hem reeds héél andere prijzen had genoemd, schreed Direktor Sturm over het veld, waar men in de barre zon met het onmenschelijk zware tentdoek sleepte; daarbij moest hij nog juist ontdekken, dat tusschen de lange nokbalken c en e balk b was gereed gelegd, inplaats van d, die op de plaats van b lag. „Herr Schmitt?!" riep hij, in snelle, hevige ontstemming. Herr Schmitt kwam reeds aangehold, maakte op rnilitaire wijze front. „Herr Direktor befehlen?" „Wat ligt daar voor een balk?" Toorn overtrok het van warmte en inspanning reeds knal-roode gelaat van den ter verantwoording geroepene, die op zijn beurt bulderde, thans tegen het lagere personeel, dat reeds schuldbewust van het werk opkeek: „Wie hebben bier die nokbalken klaargelegd?" Zwijgen. Men verraadt elkaar niet. Een bezit den moed, te antwoorden: „Die sind ja ganz egal, Herr Schmitt, d und b. Haben genau dieselbe Lange..."

Zoo. Zijn die even lang. - Terwijl Herr Schmitt den vermetele ten overstaan van zijn chef eens den mantel denkt uit te vegen, onderbreekt deze chef hem echter en vraagt persoonlijk, terwijl het gansche personeel overeind staat, waar het dan wel op uit zou loopen wanneer ieder op eigen houtje de onderdeden der tent ging rangschikken.

Als de fout hersteld is, vervolgt hij zijn weg, de excuses van Herr Schmitt quasi niet meer hoorend, evenmin de nieuwe, belangrijk gunstiger voorstellen der leveranciers, die tijd gehad hebben de zaak te overdenken. Nog geen twintig passen verder vindt hij

Sluiten