Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doot het moderne, machinale voertuig, dat in de verraderlijkste bochten op hem kwam aanslingeren, hysterisch toeterend, zoodat hij zijn ros steeds weer tot galop moest aandrijven en, nog amechtig van schrik en woede, tusschen het verheugde pubhek brulde: „Andate chianel Andate chiane, andateü" Waarop de beide automobilisten hem, eendrachtelijk achterwaarts uit den blind verder rijdenden wagen hangend, in even onovertroffen Napohtaansch van antwoord dienden - in het allerlaatste oogenblik nog juist door een grilligen ruk aan het stuur verhinderend, dat ze den barbier August omverreden, die hier in het midden van de piste net een rustig plekje had gehoopt te vinden om met een emmer vol zeepschuim een klant te scheren...

Mangia-tutto, het witte ezeltje, dat alle bevelen precies averechts opvolgde en hopeloos verkeerde rekensommen maakte tot ontzetting van zijn leermeester Bully-bully, die hem zoo juist als rekenwonder en als atijn creatie had voorgesteld... Mangia-tutto wilde men heelemaal niet meer laten heengaan; het publiek in de loges had zich de zakken vol suikerklontjes gepropt.

Men zong en floot de populaire wijsjes der muziek mee; men klapte frenetisch na de prestaties van madame Sylvia, die met een zorgeloos glimlachje tusschen zes panters heen wandelde en hen door hoepels deed springen, een valsch ontblooten van roofdiertanden slechts beantwoordend met een vroolijk-verwonderden blik en een vriendelijk-corrigeerend tikje van haar rijzweep.

„Ah... ché donna meravigliosa!"

Men genoot aandachtig de stemmingsvolle thuis-

Sluiten