Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar; de eerste voorstelling was uitverkocht geweest; de tweede, de derde zouden het ook zijn... en daarna zou hij zijn plicht even getrouw vervullen en de menschen in de tent zouden zich de kelen ook weer heesch schreeuwen zooals vanavond - en eiken keer zouden het er minder zijn. Wat was dat? Vroeger kwam het pubhek weken aaneen de tent vullen om hem te zien. De laatste jaren hadden daar verandering in gebracht, en hij nam er geen genoegen mee, alles maar op de crisis te werpen. Het zat in den tijd zelf, die hem geheimzinnig, onvatbaar scheen te willen ontghjden. Daar was geen vechten tegen; hij wist het sedert lang en vocht toch eiken avond weer...

Het was een opgewonden menschenslag, dat ZuidItaliaansche. Buiten de tent bedacht de menigte opeens, dat ze Saul eigenlijk nog eenmaal had willen zien. Onder den duisteren sterrenhemel bleef men nog staan en begon opnieuw om den temmer te roepen.

Toen had deze zijn warme tressen-jas echter reeds losgeknoopt en hep, zooals eiken avond na de voorstelling, de hokken langs, met eiken leeuw nog even een woord sprekend en zich vergewissend, dat allen daareven, tijdens hun optreden, versch zaagsel hadden gekregen.

Mustapha spaarde hij voor het laatst op; het dier keek ongeduldig naar hem uit, maar het geen geluid hooren.

Juist toen hij bij Mustapha was aangekomen, riep de menigte voor het laatst om hem, maar het drong niet meer tot hem door. Zijn bonkige hand, sterk en breed als die van een gorilla, krauwde door de manen

Sluiten