Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Max und Moritz (hij had een goedkoope matinée voor de scholen gemaakt). Het waren de beste clowns, die hij ooit gehad had; andere circussen hadden er hem om benijd, want niets was moeilijker te krijgen dan een paar werkehjk goede clowns. Ze wisten het zelf, maar daarom kwamen ze na een driftig woord van hun veelgeplaagden directeur hun pas en hun gage nog niet dadelijk opvorderen.

Al zijn menschen waren eerste klas en ze zeurden niet om betaling wanneer ze zagen, dat hij het geld zelf niet had. Dinsdag had er geen gekikt, hoewel het de eerste van de maand was. Zelfs de Senegaleezen waren niet verschenen. Natuurlijk hadden zij hun geld gekregen - zij en de dieren gingen voor. Maar ze wilden blijkbaar graag menschen zijn. Ze begrepen iets van zijn enorme zorgen en moeilijkheden en waren weggebleven toen ze het blanke personeel ook niet naar het kantoortje zagen stappen.

Aan zijn menschen lag het niet. Aan hem zelf lag het niet. Aan de koude was alles te wijten. En dan had hij nooit genoegen moeten nemen met een terrein, dat aan den grooten weg naar het kerkhof lag. Was hij zelf al niet bijgeloovig, de Napolitanen waren het dat had bij goed kunnen merken aan de uitwerking van die ondoordachte clownsgrap, Woensdagavond.

Tenslotte was ze ook op hem niet zonder uitwerking gebleven. Die vele begrafenis-stoeten, pronkerig en overdadig naar NapoHtaanschen smaak, hadden hem reeds vanaf het begin gehinderd, al was hij het zich nog niet dadelijk zoo goed bewust geworden.

Nu had hij de ware schuldigen gevonden. De dooden.

En daar zij zich niet verdedigen konden, bleven zij het.

Sluiten