Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vau ïvianucuia non net m geen gevai zijn...

Toen hij dan gezien had van wie het wèl kwam en toen hij van den inhoud nota had genomen, daalde er een merkwaardige rust in zijn hart. Op de mysterieuze aanduiding aan het slot lette hij niet eens - hij had aan de jongedames Brown een te bittere ervaring te danken om er dadelijk voor de tweede maal in te vliegen. Elders, oneindig dieper, lag voor hem het zwaartepunt van dit schrijven. Hij wist, dat dit uur voor zijn toekomst beslissend was, maar voelde daarom nog geen behoefte om uit zijn stoel overeind te springen en met alles om zich heen te gaan smijten wat maar binnen zijn bereik was - laat staan om bij Eugenio en Gentile binnen te snellen en hen waanzinnig van afgunst te maken. Hij las het briefje nog weer eens met zorg over, keek daarbij op zijn zilveren horloge.

„Rechtskundigen bijstand en vriendenraad inzake het dreigend faillissement van het circus... en hebben daarbij dadelijk aan U gedacht... mijn zusje zegt: U doet het wel voor ons!... is U dien eenen avond toch nog gekomen?... zoo lang op U gewacht en toen eindelijk maar... nou ja, we zullen wel zorgen, dat U niet meer boos is..."

Eugenio, Marco, Gentile zouden zich als gekken hebben aangesteld indien zij dit briefje hadden gekregen, dat duidelijk een belofte inhield. Rambaldo las er maar enkele woorden in: „rechtskundigen bijstand inzake het dreigend faillissement..." en hij wist slechts één ding: andere juristen hadden een nog bescheidener afzetje noodig gehad om zich in het zadel van den roem te hijschen. Zou niet gansch Napels meeleven met de ineenstorting van het circus?

Twee uur precies. Hij had nog tijd om het pakket

Sluiten