Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

circus had uitgemaakt: organisatie, firma-naam, samenstelling van den troep... alles thans ineens waardeloos geworden, alles ineens verloren. Een verloren leven...

Rambaldo Fittipaldi vergat den Mercedeswagen op te schrijven, maakte echter verbaasd de opmerking: „En de leeuwen? Zijn die niet het allermeeste waard?"

„Met de leeuwen is het als met de tent: biedt iemand er op, ja of neen?"

„Heeft een leeuw geen vaste marktwaarde?"

„Eén leeuw, ja. Tien ook nog. Maar zestig bij mekaar?"

„Moeten ze alle zesdg bij mekaar blijven?"

„Vraag daarover de meening van hun temmer," zei Direktor Sturm wrang.

Rambaldo het de moeilijkheid even door zijn hoofd gaan.

„Goed... daarmee hebben de schuldeischers voorloopig niets te maken," loste hij haar op. „Dat de leeuwen tezamen een kapitaal vormen, zal niemand, die ze gezien heeft, durven ontkennen."

Onwillekeurig verder spinnend aan het lot van den temmer, vroeg hij nog: „Waarom heeft Saul eigenlijk geen contract bedongen, dat hem aan de zestig leeuwen bond?"

Direktor Sturm haalde de schouders op. „Een paar jaar geleden zou niemand zoo dom zijn geweest, de leeuwen stuksgewijs en zonder hun temmer te gaan verkoopen. Men vocht om het bezit van de groep. Ik heb destijds mijn halve circus van de hand moeten doen om de leeuwen te krijgen, alle zestig bij mekaar. Wie kon deze tijden, deze debacle voorzien? Overigens was het Saul's bedoeling, de leeuwen zelf in zijn bezit te krijgen. Hij was al een heel eind. Toen sprong de

Sluiten