Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet te optimistisch noemen. En dan kan Direttore Sturm alleen van de opbrengst van de leeuwen jullie je geld weer in je gezicht gooien - vergeef me de uitdrukking, heeren -, z'n verdere schulden voldoen en in z'n Mercedes naar Duitschland terugrijden. Voor de rest hebben we nog panters, wagens..."

De crediteuren bogen zich over de cijfers. Rambaldo dronk zijn kopje koffie leeg om zijn keel vrij te maken voor een nieuwen stroom van overredende woorden.

Het was niet meer noodig. Hij had voorloopig het vertrouwen gewonnen. Zooals ze daar als kleine zakenlui bij elkaar zaten, waren allen nog confuus van wat zich de laatste weken had afgespeeld; zij waren met (voor hun omstandigheden) belangrijke bedragen in de zaak betrokken en hadden zich reeds meegesleurd gevoeld in den val van het circus, welks uitgebreide en vreemdsoortige financiën niemand overzien kon. Nu kwam hier dan echter eindelijk iemand, die dat wel kon en een duidehjke vertrouwde taal tot hen sprak, het gecomphceerde en duister schijnende geval tot een eenvoudig rekensommetje herleidde en hun duidelijk bewees, dat zij tot nu toe in het geheel nog niet in gevaar hadden verkeerd en dat er voorloopig ook nog geen gevaar voor hen dreigde.

„Goed, avvuca, dan leveren we zoo lang nog door," zeiden er een paar, opgelucht en dankbaar.

„Dat zeg jullie nou, en morgen maken jullie mekaar weer bang," beklaagde Rambaldo zich, plotseling met een lichte vermoeidheid in zijn stem.

„Neen, waarachtig niet. We zullen doorleveren zoolang jij ons overzicht van de cijfers blijft geven."

„Geef me dat dan tenminste op papier, alsjeblieft:

Sluiten