Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ik niet met leegc handen bij m'n opdrachtgever kom."

De crediteurs deinsden onwillekeurig weer terug. „Zeg het hem zóó maar, dat we voorloopig nog doorleveren," stelde er een voor.

„Zoo meenens is het jullie dus, dat je het me niet eens op papier wilt geven!" hoonde Rambaldo. En werkte op hun zin voor redelijkheid: „Wij kennen mekaar; we zijn hier Napolitanen onder elkaar en weten wat we aan eikaars woord hebben. Maar weet zoo'n Tedesco dat? Hier, hij heeft onmiddellijk onderteekend toen ik het hem vroeg. Terwijl het woord van een man als Direktor Sturm toch qeker voldoende waarborg zou zijn geweest!"

De crediteuren hadden reeds enkele apéritifs gedronken om van dezen bewogen middag te bekomen. Nu drong de juistheid en het rechtvaardige van Rambaldo's vergelijking gemakkelijker tot hen door.

„Vooruit, geef hier dan maar: ik teeken!" verklaarde er een met grandezza. - ,,'n Oogenblik, alsjeblieft," verzocht Rambaldo hem, reeds bezig de verklaring op te stellen, waarmee hij zijn opdrachtgever in het circus wilde imponeeren. „Dus: „wij leveren tot aan den dag van den pubheken verkoop..." "

Dit leek geheel veilig. Wanneer men in kort geding het faillissement er door gedreven had, kon men den dag der executie zelf gemakkelijk bepalen. „D'accordo, awuca 1"

Zoo teekenden ze dan en voorzagen hun paraaf van raadselachtig verstrooide puntjes en zetten er een manlijk-forschen haal onder. Het onderteekenen van een verklaring was tenslotte niet hun dagelijksch werk. Zij voelden hun gewichtigheid en riepen om nog een

Sluiten