Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

xn

EEN dag vóór het uitspreken van het faillissement zou het circus nog een voorstelling geven, - de opkomst was echter zoo gering, dat Direktor Sturm afgelastte. Een groepje schuldeischers, door vage verwachtingen van dezen afscheidsavond hierheen gedreven, protesteerde: men moest den hemel danken voor elke honderd lire, die er nog binnenkwam. Gottfried Sturm, diep verbitterd, donkerrood van toom, wilde toonen dat hij vandaag tenminste nog directeur over zijn circus was. Géén voorstelling vanavond!

De Sardijnsche slager Ferrazzo jakkerde in zijn Fiat weg om er Rambaldo bij te halen; toevallig bevond deze zich, na een drukken dag met nieuwe cliënten, nog in zijn kantoortje; hij ging zwijgend, zorgehjk mee, vond een Herrn Sturm, die over zijn kookpunt heen was. Kostbare minuten (er keerden reeds menschen weer om) gingen voorbij voor Rambaldo hem in een gesprek onder vier oogen tot kalmte had weten te bewegen en tot het inzicht: dat men de crediteuren niet mocht verbitteren zoolang men hen als leveranciers nog noodig had.

Goed, dan moest de voorstelling in Godsnaam maar doorgaan.

Zoo speelde men dan voor een bijna leege tent. De

Sluiten