Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op te dwingen, dreigend, woedend schreeuwend: „Per stuk! De leeuwen worden per stuk verkocht!! Per stuk!!!"

Hier en daar onder het pubhek ondersteunde hem een bescheiden brommende stem: „Per stuk... per stuk...!"

De afslager maakte een bedenkelijk, ongeloovig gezicht, keerde zich tot den vendumeester en tot Rambaldo, die ook weer naast zijn lessenaar was gaan staan. Nog een heer voegde zich bij hen. Een waardige, oudere; in deftig zwart gekleede heer. Onder de menigte werd gefluisterd, dat het de curator was.

„Per stuk! Dat is gekkenwerk, alle zestig tegelijk!! Er zijn hier koopers voor de leeuwen per stuk!!!" brulde de Sardijn op goed geluk.

Daar verhief zich de afslager, klopte met zijn hamer en riep: „Per stuk worden thans verkocht enkele jonge leeuwen, respectievelijk zes, vijf, drie maanden oud..."

Onverstaanbaars voor zich heen mompelend, baande de Sardijn zich met zijn massieve hjf een weg naar voren. De beide voor de goede orde verantwoordelijke carabinieri keken elkaar daarop in zwijgende verstandhouding aan en legden hun witbekleede handen-dergerechtigheid op den schouder van den opstandige, die juist den lessenaar wilde bestormen, maar zich tenminste uiterlijk weer tot kalmte het bewegen, nadat een der beide politie-mannen hem met voorname gebaren iets in het oor gefluisterd had.

Een kwartier later waren de jonge leeuwen werkelijk verkocht - dat de volwassen exemplaren per stuk niet te krijgen waren, had de begeerte van enkele koopers bhjkbaar slechts aangewakkerd. Rambaldo, opgelucht

Sluiten