Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rambaldo Fittipaldi stond daar, en vlak daaronder juristentitel en adres: het was als een visite-kaartje. Vroegere bevriende paglietd, die het onder de oogen kregen (en zij kregen het zonder uitzondering onder de oogen), vloekten van onmachdge afgunst.

Maar het volk van Napels bewonderde het laaiend vuur, het menschehjk hart, den meesleependen stijl van den jongen advocaat, wiens snel gegroeide bekendheid thans eensklaps in roem ging verkeeren.

Ook de groote rechter Guerra kreeg de krant in handen en toonde zijn signora de bladzijde met het ingezonden stuk. Deze gaf het weer aan Grazia door, die juist met Gi-gi speelde; de moeder wees de dochter daarbij slechts den naam, die haar misschien zou interesseeren. Grazia kleurde tot achter haar mooie kleine oortjes en zei zacht, verwonderd: „Ma guardi... 1"

Toen de wakkere giovanotto, die zienderoogen in de achting van papa en mama Guerra steeg, dezen avond met een bouquet rose rozen zijn opwachting kwam maken, moest op het donkere, verlaten veld achter den Albergo dei poveri Saul reeds de eerste giften voor zijn leeuwen in ontvangst nemen.

Sluiten