Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen opspelen - Saul zou hen te woord staan!) opende zich plotseling de mogelijkheid ze voor het aanstaand carneval te verhuren. Een aantal jongelui van rijken huize wilden zich als Bedoeïenen, costumeeren en met de kameelen een oosterschen bruidroof in scène zetten, die de clou van het carneval zou zijn. Saul bemerkte, dat zij er al hun zinnen op gezet hadden, en daar hij geen concurrentie behoefde te vreezen, kon hij een exorbitante huur verlangen. Hij het zich de helft vooruit betalen en zette ze in voedsel voor de leeuwen om, vóór de crediteuren er iets over hadden kunnen vernemen.

Plotseling meldden zich nog andere camevalsgasten aan, die met alle geweld twee leeuwen voor een Romeinschen zegewagen wilden spannen; ze stelden zich voor, dat men de dieren door een zware ketting aan den dissel kon vastklinken. Als het niet anders ging, moest men ze ook nog muilbanden, maar dat zou dan nog slechts de halve pret zijn. Zooals Saul voorzag, wilde de pohde echter voor zulke grapjes geen toestemming verleenen, hoewel ze in dagen als deze veel door de vingers placht te zien. Zoo ontglipte Saul een mooi bedrag...

Dien nacht had hij een benauwenden droom. Hij zag een uitgelaten, zorgeloozen stoet van gemaskerden en gecostumeerden voorbijtrekken; hij hoorde het verwarde dooreengeschetter van papieren kindertrompetjes en het geknal van voetzoekers en zevenklappers; de lucht was vol van stof, zweetgeur en loovertjes, en ineens week de menigte terzijde om plaats te maken voor een Romeinsche zegekar, waarvoor twee leeuwen waren gespannen. De dieren brulden klagend en trachtten zich van den ijzeren halsband te bevrijden waarmee

Sluiten