Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

soms naar Napels gebracht?! Neen, dat had direttore Sturm gedaan. Had men daarom vat op hem? Overigens werd hij in de stad niet meer gezien... hij scheen met de noorderzon vertrokken. Men daagde den macaronifabrikant ten stadhuize, omdat hij zijn panters het hongeren. De opgeroepene sloeg groot alarm: hij stuurde zijn dieren eiken dag voldoende voedsel om er desnoods de gansche secretarie ook nog van in leven te houden. De secretaris vatte dit antwoord als opzettelijk kwetsend op, en zoo was het ook bedoeld; slechts terwille van de invloedrijke positie van den macaronifabrikant legde hij zich het zwijgen op, trachtte zijn woede te koelen op den ongelukkigen kapitein Olavson, die eveneens was opgeroepen en het bevel kreeg toegesnauwd om binnen vier-en-twintig uren met zijn zeeleeuwen het stadsgebied te verlaten. De Zweed vroeg om verontschuldiging, dat hij dit bevel niet meer kon opvolgen: juist van morgen had hij zijn dieren verder verkocht. „Wat?! Verder verkocht?! Wat zijn dat voor spitsvondigheden?! Daar vhegen we hier niet in! Wie is die zoogenaamde kooper?!" De Zweed zweeg norsch. Hij rook naar alcohol, en het zweet stond hem op het gelaat. „Een vellenhandelaar in de havenbuurt," zei hij tenslotte. De secretaris voelde thans wel, dat de man niet loog. „Nou, des te beter," verzuchtte hij. „Die zullen ons dus van nu aan met rust laten. - Bhjven nog over die vervloekte leeuwen..."

De secretaris had bizonder het land aan de leeuwen, maar dat kwam ook, omdat er al twee maal een ingezonden stuk over hem en die leeuwen in de krant gestaan had.

Te elfder ure kwam onverwachts het grootmoedige

Sluiten