Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rekenen kon voor de beide mooiste en grootste manlijke leeuwen. Zij stelden ook verschillende malen vast, dat het tenslotte een groote vrindehjkheid van hen was, Saul eerst nog te gaan mededeelen hoe de zaken thans stonden. Tenslotte had men de leeuwen eenvoudig kunnen laten weghalen - en basta.

Spoedig bereikten ze het veld.

Het was alsof afgezanten van een groot en machtig leger aan de uitgeputte, half verhongerde bezetting eener kleine vesting de laatste voorwaarden voor een goedwillige overgave kwamen brengen. Bleek, met vijandige blikken ontving hen het half dozijn Europeesche oppassers; vanuit de loods staarden de Senegaleezen hen als dieren aan.

Saul stond de deputatie te woord. Hij was in deze weken veranderd. Zijn harde kop was magerder geworden; het eene grijze oog lag er dieper in weggezonken en had een vreemde uitdrukking gekregen; het scheen pas langzaam uit een verre absentie te ontwaken toen het zich vast en trots op Ferrazzo richtte, in wien hij den eenigen tegenstander voelde op wien het hier aankwam.

De Sardijn schraapte zijn keel en stak van wal. „Je hebt natuurlijk al gehoord, dat er twee leeuwen worden aangekocht?"

Saul keek van den een naar den ander en knikte langzaam. Stuk voor stuk intimideerde hij hen met dezen bhk; hij zag het ineens, dat ze met z'n achten bang voor hem waren. Dat eene, kleine kereltje daar achteraan trilde zelfs op z'n beenen.

„Goed, als je je erbij neerlegt, is de zaak natuurlijk in orde," zei Ferrazzo en ergerde zich toen hij in zijn eigen stem de opluchting hoorde. Boven het gebrul

Sluiten