Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der leeuwen uitschreeuwend, zei hij er dadehjk achteraan: „Het is tenslotte nog een groote vrindelij kheid van ons, eerst te komen vragen hoe je er over denkt. Tenslotte hadden we de leeuwen hier kunnen laten weghalen - en basta 1"

Ook Saul had de opluchting in Ferrazzo's stem gehoord en wilde er bijna om glimlachen, hoewel hij daar niet voor in een bui was. Wat zei de Sardijn daar? Laten weghalen... ? Die slager wist heel goed, dat men zijn leeuwen wel buiten hem om verkoopen kon... maar zijn leeuwen hier laten weghalen, dat was nog weer wat anders.

In zijn onvolkomen Italiaansch zei hij: „En als nou die twee leeuwen weg zijn en aan den cüerentuin afgeleverd. .. zullen de acht-en-vijftig, die er overblijven, dan tenminste te eten krijgen? Of moet dat hier zoo door gaan?"

„Dat vraag jij ons?l" viel Ferrazzo uit. „Dat durf jij ons werkehjk nog te vragen?! Als alles niet terwille van jou in de war was gestuurd, hadden we op de veiling de helft verkocht! We hebben niets gedaan dan jou helpen, en stank voor dank krijgen we daarvoor! We zouden nu graag eindelijk eens weten wat er van geworden is, van jouw mooie voorspeËingen, dat de leeuwen toch nog alle zesdg bij mekaar verkocht zouden worden!"

„Dat kan nog altijd komen," zei de temmer zachter. „Tenzij jullie het onmogelijk maken terwille van twee verkochte leeuwen."

De Sardijn stiet een hoonenden lach uit. „Dat kan nog komen!" riep hij uit. „Overigens zullen er zoo goed als zeker meer dan twee verkocht worden. We hopen op tien. Er zijn nog wel Napohtaansche nobili

Sluiten