Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIX

JUIST toen Rambaldo dezen avond zijn kantoortje verlaten wilde, was er een taxi voor stil blij ven staan, en daaruit was mister Jeffries McCann gestapt, had den naam „Rambaldo Fittipaldi" vergeleken met een papiertje, dat hij uit zijn vestzak opdiepte, en was met zwaren, zelfbewusten tred naar binnen gestapt. Groot en massaal verrees hij in het kleine kamertje, stiet met zijn schedel bijna tegen het plafond. Hij droeg een duur en ruim zittend pak van modernen, ietwat bokserachtigen snit, waarin als een bloem een groote, kleurige zijden zakdoek stak. Ringen en een horlogeketting scheen hij te versmaden; daarentegen pronkte hij een weinig met een overvloed van gouden tanden; hij had een gouden vulpen en bood den hem onbewust eerbiedig aanstarenden Rambaldo uit een gouden sigarettenkoker een Lucky Strike aan.

„Speak English?" vroeg hij in joviaal, sonoor Yankee-twang. En pakte de zaak maar dadehjk aan: „Guess I'd hke a little chat about those sixty hons of yours."

Mister Jeffries verried Rambaldo nog, dat hij zieh slechts op doorreis in Napels bevond; hij was gisteren laat in den avond aangekomen, en toen hij vannacht wilde inslapen, hoorde hij ineens het verre brullen van leeuwen - hij kende dat uit Afrika, maar in Napels was het hem nieuw. Vanmorgen had hij bij den por-

Sluiten