Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tier van Excelsior geïnformeerd en den heelen trouble van het ongelukkige circus vernomen. In den loop van den dag was hij nog eens hier en daar zijn lantaren gaan aansteken en toen had de heele wereld hem verteld, dat mister Fittipaldi de man was, dien hij hebben moest. Mister Jeffries had namehjk gedacht, dat hier misschien de gelegenheid voor business open stond. Hij was op weg naar Texas en zou de leeuwen in 't voorbijgaan mee kunnen nemen als hij er Saul en de niggers tenminste bij kreeg. Saul kende hij natuurlijk. Wie kende Saul niet? A first rate chap. En het toeval wilde, dat mister Jeffries de eerste paar maanden toevallig niets behoorhjks omhanden had. Misschien viel er in Texas wat te doen met de leeuwen. Kort en goed: wat is het de stad waard om van de beesten bevrijd te zijn?

Dit was natuurlijk maar scherts, zooals men nu eenmaal bij het zaken doen graag schertst om de vlotte, animeerende stemming niet verloren te laten gaan. Het gelaat van mister Jeffries McCann echter stond ernstig, buitengewoon ernstig zelfs.

Rambaldo had met naar voren geneigd hoofd getracht, alles te verstaan. Het belangrijkste was in elk geval tot hem doorgedrongen. Hij had intusschen tijd gevonden om tot zichzelf te komen. Daar mister Jeffries McCann na zijn scherts zweeg en afwachtte, was het woord thans aan Rambaldo. Hij glimlachte dus op zijn beproefd vriendehjke wijze en maakte een gebaar van oprechte spijt. „Impossible," zei hij. Ja, wanneer mister McCann een week vroeger, of zelfs gisteren nog bij hem gekomen wasl Vandaag echter had de zaak zich grondig gewijzigd, nu er twintig leeuwen reeds zoo goed als verkocht waren l

Sluiten