Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar mister McCann, naar zijn gelaatsuitdrukking te oordeelen, zich over het eventueel verkocht-zijn van die twintig leeuwen niet dadehjk ernstig bezorgd scheen te maken, integendeel het rechteroog dichtkneep alsof bij Rambaldo wilde aanmoedigen, hem maar hever de waarheid te zeggen, zag deze zich gedwongen, zijnerzijds maar eens ernstig te worden en in details te treden.

Aldus: conté B. wilde twee leeuwen aan den plaatselijken dierentuin offreeren en was bereid om vijfduizend lire per stuk te betalen. Wie eenigermate op de hoogte was met de rivaliteit onder de rijke, adellijke families alhier, kon gemakkelijk met zekerheid voorspellen, dat nog heden markies C. met het aanbod zou komen, vier leeuwen te koopen om er de overige vier dierentuinen van Italië gelukkig mee te maken. Over andere, zeer stelhge uitzichten mocht Rambaldo zich op dit oogenblik nog niet uiten; hij kon alleen nog maar verraden, dat de bekende, schatrijke eigenaar van de macaroni-fabriek „Sole Chiaro" iets over zijn plan had losgelaten om zeven mooie, groote leeuwen aan den Duce te sturen - in Rome zou thans reeds aangevraagd zijn, of de Leider bereid was het geschenk te aanvaarden...

„Nou, vooruit dan," zei mister McCann, „ik bied vijftigduizend lire, cash down, and jij krijgt er nog tweeduizend, als je de zaak vandaag nog in orde brengt."

Rambaldo voelde, dat zijn beenen onder de tafel begonnen te bibberen. Hij zei echter: „Lnpossible. Rekent u zelf dan toch eens uit. Wanneer we hier twintig leeuwen kunnen verkoopen tegen vijfduizend hre per stuk..."

Sluiten