Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoe men in Amerika dollars maakt en luisterde gefascineerd, voor zoover hij het samenraapseltje van Hamburgsch en Amerikaansch jargon, waarvan mister Jeffries zich tegen Saul bediende, volgen kon.

„Luister, we maken nog een thrill 1 Leeuwen overvallen een karavaan. Eerst trekt de karavaan droefgeestig zingend voorbij. In de verte brullen al de leeuwen en de jakhalzen. Wat dacht jullie: kunnen we de jakhalzen zelf maken, of moeten we ze koopen? Van jou maken we ook een Bedoeïn, Saul. Damn, je hebt er wat van. Ik gaf niet veel, maar toch wel twee nieuwe dollarcenten als we den luidj es konden voorzetten, dat de leeuwen den laatsten kameel nog net bij de vodden kregen, zoo'n ouden kameel-opa, bedoel ik, die niet zoo vlug ter been meer is. En als dan later de jakhalzen aan de beenderen knaagden en vut de lucht streken gieren neer... 1 Dat beteekende een kassa van honderdduizend dollar; daar konden we wel weer een nieuwen kameel-opa voor koopen. Maar daar heb je bij ons de huismoeders-associaties en de vergader-veelen-laat-je-man-maar-sloven-vereenigingen en de wegmet-de-prijssdjging-en-de-vivisecde-bonden, en als je verstandig bent, hou je daar vrede mee en daarom: good bye, honderdduizend dollar. Saul, laat je nog eens inschenken; als de zaken goed gaan, krijg je er ook je deel van; je kent Jeffries toch."

Saul staarde voor zich heen. Aarzelend, met innerhjken onwil, trachtte hij zich in te leven in den nieuwen geest, die hem omwoei, den opgewekten, kinderlijken geest van het nieuwe land van over de zee. Langzaam begon hij zich bewust te worden, dat zijn strijd, die daarstraks een oogenblik lang door volledig succes bekroond scheen te zijn geworden, toch vergeefsch was

Sluiten