Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meisje misschien niet oirbaar was: zoo alleen onder mannen...

Zoo mocht Rambaldo dan, overgelukkig, zijn Grazia behulpzaam zijn bij het balanceeren over de glibberige keien, die niet voor hooge hakjes geschapen waren. Hij zorgde er met pijnlijke nauwgezetheid voor, dat mama Guerra, die met Gi-gi op schoot naar hen bleef uitzien, haar dochter iedere seconde in het oog kon houden, opdat er voor praatjes geen reden ontstond.

Vanuit de verte wenkte hij Saul en Jeffries toe; zij zagen hem en groetten terug. Het was Rambaldo werkehjk vreemd te moede, vandaag. Greep het afscheid van zijn nieuwe vrienden hem zoo diep aan? Of werd hij zich in dit laatste uur misschien opeens nog duidelijker dan tevoren bewust, dat hij aan de groote circustragedie, waarvan zoometeen de laatste sporen van Napels' bodem zouden zijn weggewischt, zijn gansche opkomst en zijn onmetelijk geluk te danken had?

Hij stond met Grazia voor de leeuwenkooien; de dieren brulden, verontrust door zooveel geloop en door al het ongewone om hen heen, nadat men op het veld achter den Albergo dei poveri zoo lang niet naar hen omgekeken had.

„Dat daar is Mustapha!" zei Rambaldo zonder aarzelen! „Die is de aanvoerder van de zestig. Hij is nog altijd niet heelemaal beter van de long-aandoening, die bij hier in die eene koude week heeft opgeloopen. Maar de zeelucht zal hem goed doen. En anders de warmte daarginds in Tennessee. Als het voorjaar komt, gaat Jeffries er noordehjker mee, naar Buffalo en Chicago en New York."

Aldus sprak Rambaldo en kon niet nalaten, een bük over de menigte nieuwsgierigen te laten gaan. In de

Sluiten