Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

huisjes ter plaatse waarnam en mede na vergelijking met andere in de wijde omgeving staande en afgebroken oude bouwwerken, meen ik, dat deze hebben behoord tot een voormalig jachthuis van de ambachtsheerlijkheid 's Gravenambacht; een en ander in het genre van het verdwenen „Jagthuys" van de graven van Egmond te Poortugaal. (Afb. 23).

Het geheel leverde een aanblik zooals de belangrijke boerderij „Ree-Stijn" — eveneens een vroeger jachthuis — aan den Essendijk onder Rhoon nog te zien geeft. (Afb. 31). Dat ook een reeds vroeger verdwenen boerderij aan deze gesloopte huisjes verbonden is geweest, was eene door mij gemaakte veronderstelling, die mij na het artikel in de courant, door een oud familielid van de vroegere bewoners, bevestigd werd. Hij kon zich herinneren, dat jaren geleden de boerderij door brand vernield werd en daar niet meer werd opgebouwd, het gespaard gebleven woonhuis als woning voor enkele arbeidersgezinnen ingericht is.

Wij verlaten nu het gehucht De Heij en zetten onzen tocht naar Pernis voort, hetwelk wy na een wandeling van \}/, K.M. over den in 1913 beklinkerden, met mooie iepe- en wilgeboomen beplanten Heijschedijk, bereiken. Over dit gedeelte is die mooie, begroeide dijk onbebouwd en biedt den wandelaar een prachtig uitzicht over de groote vruchtbare polders, waarbij men telkens punten ontdekt, die met elkander in schoonheid wedijveren.

Aan de noordzijde van den dijk neemt men een mooien ouden watermolen waar, die de „Laagjesmolen" wordt genoemd en even zooals vele andere lotgenooten, ten doode is opgeschreven, aangezien de polder, de Deijffelbroekschepolder, afgesloten door den Deyffelbroekschedijk, hier den „Uiterdijk" genaamd, reeds voor een groot deel ten behoeve der Rotterdamsche havenuitbreiding ongeveer tot dijkshoogte is opgespoten.

Bij het oostelijk gedeelte van Pernis, waar wij deze gemeente binnenkomen, splitst de Heijschedijk zich in den Pastoriedyk en in den naar omlaag gaanden Hofdijk. Dit gedeelte was in vroegere jaren het centrum van het kleinere Pernis, dat zich door de opkomst en den bloei van de zeevisscherij gestadig uitbreidde, voornamelijk in de richting en omgeving van de bestaande oude haven.

Dit voormalige centrum, door de bewoners „Het Groene

Sluiten