Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geleden, ik vermoed in het midden der 17e eeuw, deze boerderij op een bij den dijk aangehoogd stuk grond, gesticht. De natuur heeft inmiddels in den loop der tijden zulk een idyllische omgeving rondom dit plekje weten te scheppen, dat men er gaarne een tijd verwijlt om te genieten van het nu eens echt „buiten" zijn en van de heerlijke rust, die daar heerscht en slechts zoo nu en dan verstoord kan worden door het zien van groote rookpluimen of door het loeien en brommen der zeestoomers, die de rivier op- en afvaren. Er is echter in den laatsten tijd aan de westzijde der boerderij, helaas weer veel van het omringende natuurschoon verwoest door de demping van het aangrenzende Lange Bakkersoordschehaventje en door opspuiting van uitgestrekte terreinen, noodig voor het graven van de Petroleumhaven die nabij deze plaats haar uitmonding in de Maas heeft.

Aan de noord-oostzijde van deze boerderij grenzen uitgestrekte gorzen, de Kikkershilschegorzen geheeten, die buitendijks aangeslibde gronden zyn, welig begroeid met riel biezen en struikgewas, waar een bonte pracht van wilde bloemen te genieten is, en waar vroeger ook de zalmvisscherij „Oranje Nassau" gevestigd was. Aan de zuidzijde ligt de polder Lange Bakkersoord met zijne vruchtbare bouwlanden en goede weidegronden; alles rijk aan afwisseling en verre van ééntonig.

Meer dan honderd jaar heeft de familie van den tegenwoordigen pachter, den heer C. Pons, deze hofstede, die in den wijden omtrek de eenige woning is, bewoond, en het thans opgeheven voetveer naar Vlaardingen onderhouden, zoodat de hoeve ook wel eens als veerhuis gebruikt zal zijn. Deze boerderij is zeer zeker een bezoek waard, want niet vele stedelingen zullen hier ooit hunne schreden gezet hebben. Zij is een goed voorbeeld van een oude Zuid-Hollandsche hofstede, waarbij het woonhuis, dat op het zuiden ligt, dwars voor de schuur staat en in grondvorm een haakschen hoek maakt. Het metselwerk van de gevels is in grijs-gele IJselsteen uitgevoerd, terwijl de gevelhoeken. de zaagtandvormige vlechtingen onder het afgeknotte rieten dak en de blind bogen in den voorgevel van lichtrooden steen zyn, die er tevens op wijzen, dat er vroeger een andere raamindeeling heeft bestaan dan thans. Vooral kenmerkend zijn de twee nog intact zijnde oude kruisvensters van de zolderverdieping. Het brons-groen bemoste huisdak,

Sluiten