Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat in afwijking van de steeds gevolgde gewoonte, hooger is dan het schuur dak, is met zijn zware schoorsteenen bijzonder mooi van kleur en vorm, terwijl de windvaan, voorstellende een boer die een koe drijft, in overeenstemming is met den naam der hofstede. De schuur, waarin zich ook een deel der woning bevindt, heeft lage zijmuren, zoodat het breede glooiende dak tot dicht bij den grond daalt. De bekapping zelf is niet hoog, vermoedelijk om te voorkomen, dat de wind in deze wijde omgeving, groote schade kan veroorzaken. De hooge inrijdeuren en de twee zolderluiken gaan door het rieten dak heen en het soepele riet werd om deze verhoogingen vloeiend aangebracht, wat een aardige afwisseling van de gestrekte daklijn geeft. Op het erf treft men nog een hooiberg aan, wat op het eiland sporadisch voorkomt, daar hier meestal het hooi in de schuur opgetast wordt.

Inwendig is deze hofstee zeer eenvoudig want alles is naar de eischen van het bedrijf zoo beknopt mogelijk ingericht. In de betegelde woonkamerwanden zitten nog een aantal min of meer gekleurde tegeltableaux, die zeer fraai zijn. Verder is er in deze kamer nog een oude bakoven, die nog steeds gebruikt wordt.

Het complex, waarbij onbewust met alles rekening is gehouden in verband met ligging en omgevende natuur, is een bijzonder zelfstandig geheel, waarvan door de soberheid een groote bekoring uitgaat.

Door den aanleg van de Petroleumhaven bij de Vondelingenplaat is het voortbestaan van dit gedoe, waarbij de eischen, die de praktijk stelt, niet opgeofferd werden aan 'de begeerte naar uiterlijk vertoon, weer zeer twijfelachtig «(geworden. Lang zal het niet duren of ook dit overblijfsel } van een oude cultuurperiode komt in de verdrukking en zal gesloopt moeten worden, en zoo verdwijnt helaas het eene na het andere, waaruit het verleden in de directe ^omgeving van Rotterdam spreekt.

Aan de westzijde der genoemde oude boerderij, ligt de pas voltooide groote Petroleumhaven van Rotterdam, welke bij de Vondelingenplaat in de Nieuwe Maas uitmondt. Deze haven, die zich halverwege in twee armen splitst, heeft bij eene breedte afwisselend van 100 tot 125 M. eene totale oppervlakte van ± 50 HA.

Het bestuur van Pernis, onder welke gemeente het werk moest worden uitgevoerd, had aanvankelijk geweigerd de

Sluiten