Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oude huisjes met aardige puntgeveltjes, waarvan er zijn, die vertrekken bevatten, welke geheel van een oude tegelbekleeding zijn voorzien.

Het is een eenvoudig en op sommige plaatsen zeer aantrekkelijk dorp, dat, gelegen langs den steeds slingerenden, grooten rivierdijk, tot op heden vrijwel zijn landelijk karakter heeft bewaard.

Het middelpunt van het dorp is de plaats, waar de Hoogvlietschehaven het dorp bereikt en wel in de onmiddellijke nabijheid van den pas voltooiden Groenen Kruisweg, die ook hier de Dorpsstraat kruist. De Hoogvlietschehaven staat in verbinding met het Hoogvlietschegat, welk buitenwater over een afstand van ongeveer 2 K.M. in de nabijheid van de boerderij ,,'t Huis te Engeland" in de Oude Maas uitmondt.

Het polderwater van de binnendijks laag gelegen polders heeft in de Hoogvlietschehaven door middel van een electrisch gemaal zijn uitwatering. Zooals reeds gezegd, werd in 1622 de sluis, die dwars onder de Dorpsstraat doorloopt en verbonden is met een bovenboezem, ter plaatse ook wel „kulk" genoemd, aangelegd. Voor 1880, toen het stoomgemaal tot stand kwam, stonden aan dezen breeden boezem drie wind-watermolens, die in de bemaling van het Gemeeneland van Poortugaal voorzagen. Deze molens, eertijds het sieraad van den Oudelandschepolder, zijn ingevolge het stichten van het nuchtere stoomgemaal, dat later geëlectrificeerd is, gesloopt.

De kerk der Ned. Herv. Gemeente ligt aan een flink voorplein, dat uitkomt aan een laag gelegen pad bezijden het watergemaal. Al wordt dit gebouw door de bebouwing van den hoogen rivierdijk vrijwel aan het oog onttrokken, van den Groenen Kruisweg af heeft men een ruim gezicht op dit eenvoudige Godshuis met zijn vrij hoog opgaanden toren en zijne passende omgeving. Het kerkje, waaraan behalve de toren ook een consistorie is gebouwd, bestaat inwendig uit een langwerpig schip en dateert, althans wat dit gedeelte betreft, uit 1658.

In 1926 heeft men het kerkgebouw gerestaureerd, waarbij het buitenmetselwerk ter hoogte der spitsboogramen werd vernieuwd, ook werden de steunbeeren verzwaard en de consistoriekamer aan den achtergevel aangebouwd. Of die restauratie met de noodige kennis van zaken werd uitgevoerd, betwijfel ik echter zeer. Het in 1806 aangebrachte

Sluiten