Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maas, uitgestrekte eigendommen en lieten ook daar een mooi jachthuis bouwen, dat bekend stond als „Egmondsoord", welk stijlvol en hoogst interessant overblijfsel van Oud-Hollandsche bouwkunst, dat in den loop der tijden tot boerderij was vergroot, in November 1930, jammerlijk door brand geheel werd vernield.

Lamoraal van Egmond was een der rijkste en aanzienlijkste Nederlandsche edellieden van de 16e eeuw, die verschillende heerlijkheden en groote bezittingen verwierf en door zijn huwelijk met Sabina, dochter van den Paltsgraaf Jan van Beieren, de heerlijkheid Beijerland verkreeg.

Omstreeks 1517 liet hij de meest noordelijk gelegen gronden van Beijerland bedijken, terwijl voor inpoldering der zuidelijk gelegen gronden aan zijn zoons of nakomelingen volgens officieele bescheiden eerst in 1630 octrooi werd verleend. (Dijken maken en inpolderingen uitvoeren is van ouds een traditie in ons land). Vermoedelijk hebben deze „Egmondsoord", dat iets ten noorden van het dorp ZuidBeijerland lag, gebouwd.

Het karakter waarin dit jachthuis was opgetrokken, wees er op, dat dit beïnvloed moet zijn geworden door de bouwwyze van den bekenden bouwmeester Hans Vredeman de Vriese, wiens werk de schakel vormde tusschen de Nederlandsche bouwkunst der 16e en der 17e eeuw. Als stichtingsjaar kan dan ook zeer waarschijnlijk het begin der 17e eeuw worden aangenomen.

Het jachthuis te Poortugaal, dat het karakter van den Oud-Hollandschen bouwstijl uit het laatst der 16e eeuw, begin der 17e eeuw te zien gaf, bestond uit een langwerpig vierkant gebouw, dat afgedekt was door twee naast elkander liggende met riet bedekte zadeldaken, gescheiden door een zakgoot. De gevels waren volgens overlevering in roode baksteen gemetseld en hadden boven de deuren en kruisvensters rondbogen in donkerder steen, welke bogen door zandsteenen sluitsiteentjes waren onderverdeeld. Aan de onderzijde waren de vrijstaande gevels door een zwart plint afgezet, hetwelk een sprekend basement gaf. De vier puntgevels, die het gebouw bekroonden en waar tusschen de zadeldaken lagen, waren voorzien van vele duivengaten die dienden om de duiven toegang tot hun verblijfplaats op de zolders te verschaffen, daar zooals' men weet, in vroegere tijden het houden van duiven een heerlijk recht was. Aan de achterzijde waren enkele houten schuurtjes aangebouwd,

Sluiten