Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afgesloten fraaie grafmonument, dat een der zonen van Hans Willem Bentinck, graaf van Portland, in 1740 voor zijn vader heeft opgericht.

Het indrukwekkende monument bestaat uit een sarcophaag van zwart marmer met geel marmeren rand, rustende op twee liggende sfinxen, waarop een rood marmeren" obelisk staat, die met een wit marmeren urn is bekroond. Op den hermelijnen mantel, die voor een groot gedeelte de sarcophaag bedekt, zitten twee treurende kinderfiguurtjes, die dit kleed vasthouden. Tusschen de kinderen zijn de wapens van Bentincks beide gemalinnen, Anna de Villers — overleden 1710 — en Jeanne Martha Temple — overleden 1721 — geplaatst, die aan de onderzijde door een omkranst doodshoofd met knekels zijn verbonden. Daarboven prijkt het wapen van Bentinck, dat omhangen is met het teeken der orde van den Kouseband, met de zinspreuk: „Hony soit qui mal y pense" obeit 1710. Dit wapen is gedekt door een gravenkroon met helmteeken en wordt door twee staande leeuwen gehouden. Het uit marmer gehouwen monument van een onbekenden beeldhouwer, getuigt van een meesterlijke compositie en fraaie uitvoering.

Het koor bevat nog een drietal met de wapens van drie mannelijke nakomelingen uit het geslacht Bentinck voorziene rouwborden, welke tegen de koorwanden zijn aangebracht.

Ter weerszijden van den toren zijn de vergroote consistoriekamer en de bewaarplaats voor de brandspuit, die ieder een afzonderlijken buitentoegang hebben, terwijl achter het kerkterrein, dat fraai beplant is en een goed verzorgden tuinaanleg heeft, de begraafplaats is van de protestantsche bevolking van het dorp.

Alvorens wij het dorp Rhoon verlaten, dat ons in de omgeving van het kasteel zooveel te zien en te genieten gaf, zullen wij nog even de Dorpsstraat inslaan, waarbij wij den Groenen Kruisweg oversteken om te komen aan het zuidelijk gedeelte der straat, die reeds bij het begin van het bezoek aan Rhoon, besproken is.

Dit gedeelte is aan beide zijden bebouwd en slechts enkele grootere en kleinere oude huisjes, alsook nog een boerderij kunnen in dit nette straatje onze aandacht boeien, daar van het nieuw gebouwde niet veel bijzonders te zeggen valt.

W\j keeren nu door dezelfde Dorpsstraat terug om het

Sluiten