Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NORBERT VAN GENNEP

En los van aardsche zorg en looze baten

Zal zij u weer herkennen aan uw stem,

En die aldoor bleef om den Herder blaten

Den Christus zien in u en u in Hem.

Want velen uwer slapen, wein'gen waken,

En zeer verstrikt in tijdelijke zaken,

Is 't geest'lijk ambt slechts een doorzicht'ge schijn

Die nauw bedekt de aardschheid en de aarde...

Want waardigheid omkleedt niet immer waarde

In Rome noch aan den Beneden-Rijn.

Zoo zien wij, met den nood der Kerk begaan,

Die haast gestalte kreeg in ieders wezen,

Een geest van weerstand overal ontstaan

En onder ons profeten opgerezen:

Gezwollen geesten en vermeende wijzen

Die, teerend op de onrust van Gods volk,

Alom een apostolisch leven prijzen

En aller waanzin, aller klachten tolk,

Barvoets het land beloope' als boetgezanten,

Waaronder, naar de scherpe aanklacht meldt,

Norbert, kanunnik van de kerk in Xanten,

Als zeer gevaarlijk voor het Godsrijk geldt

Dies roep ik hem, in woord en daad vermetel.

Alsook zijn tegenstanders voor mijn zetel

En wik en weeg zoo aanklacht als verweer.

NORBERT.

Als 't mij geoorloofd is een woord te spreken

Voor het verhoor en wederhoor vangt aan,

Omtrent mijn levenshouding en gebreken,

Is 't, dat 't mij gruwt voor uwen stoel te staan

Met hem, die toen de Geest mijn tongriem had ontbonden,

Na 't schoon verbond van heiligheid en zonde

Mij, edelman, in 't aanschijn heeft gespuwd.

Sluiten