Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN PELGRIM OP AARDE

En tracht, trots uw verbijstering en pijn, Een tamme vogel op mijn hand te zijn ... Spreek, zoon — en zeg mij duid'lijk uw bezwaren En laat nu alle beeld en beeldspraak varen.

NORBERT.

Wat zal ik spreken, die geen spraak bezit?

Wat verder willen, die gevangen zit,

Dan dat ik, wat 'k als grootste winst beschouwde,

Mijn ideaal, mijn armoe mag behouden.

En dat 'k alom, waar gij mij zendt, voortaan

Den armen Christus zoo 'k Hem heb verstaan,

In Zijn verscheurde naaktheid mag verkonden.

ANSELMUS.

Waarom slechts in zijn armoe en zijn wonden En niet den Christus in zijn heerlijkheid?

NORBERT.

't Is passietijd, leeraar, 't is passietijd —

En Christus hoofd hangt bloedend naar de aarde...

ANSELMUS.

Ook Christus' glorie, pelgrim, heeft thans waardel DE PAUS.

Goed dan! indien gij, glorieus of naakt,

Den ganschen Christus slechts verkondt en waakt:...

Eenzijdigheid is een vermomde ketter.

Die neemt ook graag de waarheid naar de letter,

Doch elke letter eischt haar exegese

En hij vergeet dat, voor hij haar kan lezen

En meer nog: haar verkondigen mag gaan,

Sluiten