Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Evangelie te lezen; zoo had het ook de H. Augustinus verstaan, en was men tevens in het voortreffelijk: gezelschap van den verheven Plato. Maar een prior der Benedictijnen van Reims hoorde van de geestelijke afwijking, waaraan Norbertus leed, en riep hem weg van de heidensche studie der Godgeleerden.

Barthélemy de Joux leidde Norbert naar de stille bosschen van Prémontré. Hier toonden hem zijn sterk Geloof en daarop steunende offerwilligheid het eenig juiste pad. Hij hoorde van den regel van St Augustinus. Deze zou het Apostolisch leven hebben gekend en hersteld. De moegestreden Norbert gaf zich tegenover dat gezag gewonnen en aanvaardde een leefwijze, zooals ze — naar vrome overlevering — door de H. H. Apostelen was voorgeschreven.

De nieuwe stichting maakte grooten opgang. Binnen enkele jaren ontstonden er talrijke kloosters, die het leven van Prémontré navolgden. Voortgedreven door den geest, trok Norbert overal heen en deelde van zijn goedheid mee, waar hij ook kwam. Maar steeds bleef hij in nauw contact met den Paus en den Keizer. Wat er innerlijk in hem leefde en groeide, legde hij onomwonden open voor het hoogste gezag van Kerk en Staat.

Tijdens zijn veelvuldige afwezigheid kwam er onrust in Prémontré. Elke nieuwe stichting heeft met tegenspoed te kampen, maar bovenal een opkomende Orde of kloostervornüng. Want daar kan de booze geest zoo gemakkelijk de gedaante aannemen van den Lucifer als de „Engel des Lichts". En dan is de gave van onderscheid noodzakelijk, om in te zien, wat werkelijk Gods wil is en wat er van den duivel komt.

De vroegere hofkapelaan van den bisschop van Kamerijk, Hugo van Fosses, had in de afwezigheid van Sint Norbertus het bestuur over het klooster gekregen. Hugo stond midden in de moeilijkheden, die zich zoowel te Prémontré als in de vele andere pas gestichte kloosters voordeden.

Norbertus kon de leiding over zijn stichting niet meer in handen houden. Zijn levensweg voerde hem in talrijke problemen; zijn hart had de wijdte gekregen van de Kerk en bij het zoeken naar de oplossing der vele vraagstukken rijpten als maar nieuwere en grootere plannen. Te Maagdenburg, in het land der Wenden, noopte hij een grootsche visie te verwezenlijken. Nauwelijks was hij ermee begonnen, toen de dood hem verraste.

Maar zijn stichting te Prémontré was definitief gegrondvest en de verdere leiding van zijn geliefde Orde toevertrouwd aan zijn eersten en besten volgeling, Hugo van Fosses.

Sluiten