Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slechts door het gebruik bewezen worden. Op de meening, welke de kweeker zelf omtrent zijn produkten te kennen geeft, mag niet uitsluitend gebouwd worden. De omstandigheden, waaronder hij werkt, zijn niet die van de praktijk, doch bijna steeds gunstiger; bovendien beziet de kweeker dikwijls den nieuwen vorm, zijn nieuwen vorm met het oog van een vader en men mag van hem derhalve geen groote objectiviteit verwachten. De landbouwer staat dan ook wantrouwend tegenover des kweekers aanprijzing; een proefneming beteekent voor hem kosten, risico en daarnaast moeite, zorg, toewijding voor het verkrijgen van een resultaat dat vergelijkbaar is met zijn standaard, de reeds bestaande praktijkrassen.x) Bij de Javasuikerindustrie mislukt steeds een zeker percentage der proeven door een combinatie van oorzaken, terwijl toch bij deze cultuur een proefveldtechniek zich ontwikkeld heeft, die op de wereld haar weerga niet heeft. Feitelijk zou dus de kweeker geld toe moeten betalen aan wie geneigd is de proeven te nemen, die hem het vergelijkingsmateriaal verschaffen, waaruit geconcludeerd kan worden dat zijn nieuwe vorm werkelijk de eigenschappen bezit, die hij er aan toeschrijft.

Zoo staat de praktijk meestal aarzelend tegenover eiken nieuwen vorm; zal ze meer produceeren dan de bestaande; zal ze zich resistent toonen tegen ziekten; zal ze andere eigenschappen aan den dag leggen, die wellicht van voordeel of nadeel zullen blijken te zijn? Slechts een veel malen herhaalde proef kan het uitwijzen. Wanneer er daarom kans is, op de een of andere wijze reeds vroeg door eenvoudige proefnemingen alle vormen uit te schakelen, die een verder onderzoek niet waard zijn, geschiedt dit zooveel mogelijk. Zoo wordt vorstvastheid van tarwevormen in moderne koelinstallaties nauwkeurig onderzocht en daarmee later werk gespaard. Vroeger was om de bakwaarde van nieuwe graan-

) Uitzonderingen bestaan ook hier. H. M. Quanjer (Verslagen en Mededeelingen van de Directie van den Landbouw, 1921, No. 4, p. 88. De Internationale Aardappelconferentie te Londen, 15—19 Nov. 1921) deelt mee, dat soms ook voor nieuwe aardappelrassen groote sommen betaald worden. Zoo werd voor het nieuwe ras Katie Glover £ 2000 per ton betaald; Rodenck Dhu, in 1920 in den handel gebracht voor £ 300 per ton, werd in 1921 verkocht voor £ 50 de ton; Crusader voor £ 200 de ton.

Sluiten