Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BW l), zooals dat artikel sinds 1919 geïnterpreteerd wordt. Zoodra op eenige wijze, 't zij mondeling of schriftelijk blijkt, dat de concurrent weet dat wat hij, zelfs onder eigen ingeschreven merk verkoopt, in werkelijkheid de soort is, waarop de kweeker een merk heeft doen inschrijven en hij daarvan mededeeling doet, Zijn naar onze meening de elementen van 1401 BW aanwezig! De daad is de verkoop; de schade zal door den kweeker-eischer bewezen moeten worden; de schuld blijkt uit de bekendmaking en de onrechtmatigheid mag zeker in de sinds 1919 gangbare formuleering gelegd worden; zoo ergens, dan wordt hier „gehandeld op een wijze, die indruischt tegen de goede zeden, zoowel als legen de zorgvuldigheid, welke in het maatschappelijk verkeer betaamt ten aanzien van eens anders goed."

Naar onze meening zou dus voor den kweeker door inschrijving van een merk voor zijn nieuw ras een zeer groote mate van bescherming bereikt worden. De verkoop aan den werkelijken consument wordt in geen enkel opzicht belemmerd; wie daarentegen zaaizaad of pootgoed koopt met de bedoeling deze voor vermeerdering te gebruiken ten wederverkoop, zal geen gebruik kunnen maken van wat de kweeker voor zijn ras aan bekendheid verworven heeft. Den wederverkooper blijft slechts de mogelijkheid over om het nieuwe ras onder een anderen naam te gaan verkoopen, onder angstvallige verzwijging dat dit in werkelijkheid niet nieuw is. Dat heeft als gevolg dat de concurrent opnieuw dezelfde reeks van proefnemingen moet doen, vele menschen moet overtuigen van de voortreffelijke eigenschappen van zijn produkt, dezelfde onkosten moet gaan maken voor reclame. Met dit alles gaan zooveel tijd en kosten heen, dat hij niet op een veel lager prijsniveau zal kunnen verkoopen dan ook de echte kweeker doet, waarmee wel een van de voornaamste verlokkingen tot deze handelwijze verdwijnt.

*) Art. 1401 BW.

Elke onrechtmatige daad, waardoor aan een ander schade wordt toegebracht, stelt dengenen door wiens schuld die schade veroorzaakt is in de verplichting om dezelve te vergoeden.

Sluiten