Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

instituten van den landbouw zelf, omdat het de eigen leden betreft. Zoo zou er dan voor de particuliere kweekers weinig plaats meer over blijven. Dat is thans reeds het geval, zegt Francesco Todaro in het artikel dat wij reeds op p. 82 aanhaalden, in Italië, waar „1'activité de chercheurs particuliers trés limitée et habituellement les fruits bien modestes" zijn; „le motif en est le défaut de préparation a des travaux de sélection — ou si 1'on veut genétiques ou vient s ajouter souvent une pauvre disponibilité de moyens d'action".

Mocht een nationale regeling ter belooning van den arbeid van verdienstelijke kweekers tot stand komen, of in apenbaren tijd het kweekersbedrijf van landbouwgewassen geleidelijk meer onder staatsinvloed gebracht worden, zooals Todaro van Italië vaststelt, dan zal men zich moeten bezinnen, hoe ook internationaal de belangen van den kweeker, resp. van het land, waar nieuwe rassen voortgebracht worden, bescherming zullen kunnen genieten. Wanneer Nederland bij een Zweedsche tarwe van Svalöf baat vindt, kan men dan tot een modus geraken om den Zweedschen staat voor dat geschenk een remuneratie te geven? En als omgekeerd onze aardappelrassen in het buitenland geplant worden, zal het dan mogelijk zijn om de omliggende landen te nopen, den Nederlandschen kweeker of den Nederlandschen staat hiervoor te betalen?

Het Duitsche ontwerp, dat wij hierachter bespreken, bevat een voorziening (§19) om ook buitenlandsche rassen te beschermen, zoodra wederkeerig het betreffende land ook Duitsche rassen op denzelfden voet behandelt. In verschillende landen van WestEuropa is men tot die wederkeerigheid zeker geneigd. Het eenvoudige belooningssysteem, dat wij in Bijlage 2 voorstaan, strekt zich ook uit over rassen, die door buitenlandsche particuliere kweekers of staatsinstituten aangemeld worden; men kan hierbij de voorwaarde van wederkeerigheid maken. Reeds nu worden in de Rassenlijsten van het Instituut van Plantenveredeling en bij de keuringen van het N.A.K. buitenlandsche rassen geheel op dezelfde wijze behandeld als Nederlandsche.

Ten slotte zal men evenwel internationaal een zeker toezicht

Sluiten