Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Politiek heeft de Fransche concentratie volkomen aan haar doel beantwoord. In het Duitsche ultimatum aan België werd gezegd: „Der Kaiserlichen Regierung liegen zuverlassigeNachrichten vor über den beabsichtigten Aufmarsch französischer Streitkrafte an der Maasstrecke Givet—Namur." Maar de Fransche concentratie leverde geen enkelen bewijsgrond voor dergelijke „Absichte". Door Duitschland werd België in Frankrijks armen gedreven. Zoo kon ook de Engelsche Regeering, aanvankelijk inwendig verdeeld ten aanzien der vraag van het deelnemen aan den oorlog, met zeer groote meerderheid ertoe besluiten om tegen Duitschland in het krijt te treden i.

Bleek het Fransche krijgsplan in zijn strategischen opzet ook aan alle fronten mislukt, de kracht der Fransche legers was niet gebroken. Zeer juist zegt generaal Rouquerol: „La bataille des frontières a été une des plus grandes défaites des temps modernes, mais non un désastre" 2. Hopeloos was de toestand der gealliëerden in het W. dus niet, maar wel werd van hun leiders een buitengewone geestkracht gevergd. Binnen drie weken na de oorlogsverklaring waren al hun militaire ondernemingen mislukt! Het geschokte moreel van de bevolking en van verschillende corpsen moest met beleid hersteld worden. Maar vooral: men moest de repliek vinden op het plan des vijands, dat in zijn grootsche envergure, schrikwekkend dreigend en overrompelend, Jaurès' woord van „la plus terrible des surprises, une sorte de submersion" had bewaarheid.

1 Lord Morley en John Burns bleven weigerachtig.

2 Général J. Rouquerol, Charleroi Aoüt 1914 (Paris 1932) p. 7.

Sluiten