Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V

GENERAAL JOFFRE

„Joffre a été l'homme qu'il fallait, il a su encaisser "

Foch

Van weinig prominente figuren uit den wereldoorlog valt het bij een eerste bestudeering moeilijker zich eenigszins een denkbeeld te vormen omtrent hun wezenlijke militaire en persoonlijke waarde dan van Joffre: men voelt zich tegenover hem staan als voor een muur, die alles en die niets kan verbergen. Eén ding slechts staat onmiddellijk vast: zijn kalmte, zijn onverstoorbare koelbloedigheid, die aan ieder met wien hij in aanraking komt een gevoel van veiligheid en vertrouwen inspireert. Daarvan getuigen de populaire en litteraire bijnamen die hij kreeg: grand-père — bij wien is men veiliger —; le taciturne — de man die niet praat, maar handelt —; het orakel van Delphi; de beer — symbool van latente kracht.

Hij had uiterlijk iets van een beer; hij was zwaar en plomp van voorkomen, langzaam van woord en gebaar, zonder zwier of panache. Moeizaam zat hij te paard; wanneer hij uit zijn auto was gestapt, zoo vertelt iemand die hem zeer critisch bekeek, „il se déplagait sur des jambes arquées et incertaines, comme ces enfants de la campagne qu'on a mis trop tót sur leurs pieds" 1. Hij had inderdaad iets van een buitenman, van een boer, de qualiteiten van den landman, die zijn grond bewerkt, die hagel, onweer, droogte en ziekte aanvaardt als onvermijdelijke calamiteiten, zonder opwinding, en morgen zijn werk hervat. De geringe plooibaarheid in den omgang met anderen, de geslotenheid, de massieve onaantastbaarheid en

1 Lt-Colonel d'Artie Bté H.M. (d.i. Mélot), La Vérité sur la Guerre 1914—1918 (Paris 1930), I, p. 45.

Sluiten