Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stelligste, dat er door G.H.Q. ook maar een „tacit consent" was gegeven tot Dorriens besluit1.

In een geïmproviseerde stelling onderging het 2de L.C. den vijandelijken aanval; Dorrien beschikte over de 3de en 5de D.I., de 19de Brig. Inf. en de versche 4de D.I., terwijl op zijn linker en zijn rechter vleugel twee Brig. Cav. stonden. Des nachts nog was er gewerkt aan loopgraven, maar de grond was hard, de vermoeienis groot en de manschappen hadden onderweg hun gereedschap al lang weggegooid, zoodat de groote meerderheid met eetketeltjes en handen aan het graven moest; het resultaat was naar verhouding 1. In alle vroegte al ontbrandt de strijd tusschen de Engelschen en H.K.K. II (v. der Marwitz); Kluck gelooft, dat nogmaals de kans op een omvattenden aanval, beiderzijds dit keer, hem geboden wordt. Terwijl in het centrum het artilleristisch overwicht der Duitschers zich laat gelden pogen het III. L.C. en het IV. B.C. respectievelijk rechter en linker vleugel der Engelschen te omvatten. Na dapperen tegenstand slagen deze er echter in zich terug te trekken voor het zoo ver komt; op hun linker vleugel gelukte dit het beste, mede dank zij het onverhoopte ingrijpen van het C.C. Sordet 3; op den rechter vleugel echter werden zware verliezen geleden. Menig bataljon, dat de omstreeks 15 uur door Dorrien gegeven terugtochtsorder niet tijdig of in het geheel niet bereikte, vond hier zijn Thermopylae. Eenige duizenden Engelschen sneuvelden, eenige duizenden werden gevangen genomen; alleen de geringe nadrukkelijkheid der Duitsche achtervolging redde het 2de L.C. voor een débacle. Niettemin waren de geleden verliezen zoo ernstig, dat French voorloopig niet meer eraan dacht om stand te houden: „The hope of making a stand behind the Somme or the Oise, or any other favourable position north of the Marne, had now to be abandoned owing to the shattered condition of the Army and the far-reaching effect of our losses at the battle of Le Cateau was feit seriously even throughout the subsequent battle of the

1 L.c. p. 80; een andere voorstelling van zaken geeft de sous-chef van

den Engelschen staf, generaal Henry Wilson: Callwell I p. 168.

3 Hamilton p. 62.

8 Sordet p. 136 e.v.

Sluiten