Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Marne—Vitry-le-Frangois; Verdun insluiten; door echelonneering links achterwaarts voor de flankdekking zorg dragen. Het laatste gedeelte dier opdracht zou het VI. L. moeten overnemen, zoodra het tot Westelijk van de Maas was doorgedrongen. Slaagde het daarin echter niet — en dat was maar al te waarschijnlijk —, dan bleef het V. L., zoolang ook Joffre zijn verbinding met Verdun niet prijsgaf, aan die vesting geketend: het V.L. zou zich in een ijle linie moeten uitstrekken van Verdun tot Vitry-le-Frangois en verder langs de Marne tot Chalons en zou zoo een alles behalve solied draaipunt zijn van den bewegenden vleugel.

Dat laatste was een gevolg van de richting, die aan den Westelijken vleugel werd voorgeschreven: beiderzijds van Parijs: de gedachte van Schlieffen! Maar de beschikbare krachten waren daarvoor niet toereikend, zeker niet na hun verzwakking ten bate van Hindenburg. Dus moest wel de verbinding met het draaipunt Metz—Diedenhofen versmald en meer kwetsbaar worden. En ook dan nog kwam de Westelijke vleugel voor geweldige moeilijkheden te staan, omdat een sterk echelon in tweede linie voor de insluiting van Parijs ontbrak. Die taak was nu blijkbaar weggelegd voor het II. L.; dit kon dus niet meer in aanmerking komen voor de operaties tegen het Fransche veldleger, wanneer dit laatste zich lang genoeg zijn vrijheid van beweging wist te verzekeren. In de veronderstelling, dat de vijand in algemeene richting van Parijs retireerde, behoefde men zich daarover geen zorgen te maken. Maar die veronderstelling was onjuist. En daarom zou de nieuwe instructie der O.H.L. weldra door de gebeurtenissen achterhaald en geannuleerd worden, definitiever dan die van Joffre.

Sluiten