Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het is in elk geval wel wenschelijk in de wet vast te leggen, dat inschrijving van een merk, hetwelk geheel of in hoofdzaak overeenstemt met een reeds ingeschreven merk voor dezelfde soort van waren, door het Merkenbureau geweigerd kan worden, onverschillig of degene, die als rechthebbende staat ingeschreven met de tweede inschrijving accoord gaat. Dit zou kunnen geschieden door in art. 9, dat in den aanhef handelt over de weigeringsbevoegdheid van het Merkenbureau bij overeenstemming geheel of in hoofdzaak met een reeds ingeschreven merk, in te lasschen de woorden „onverschillig of degene, die als rechthebbende staat ingeschreven, tegen de tweede inschrijving geen bezwaar heeft, tenzij verwarring bij of misleiding van het publiek uitgesloten moet worden geacht" ofwel door aan art. 3bis een nieuw (derde) lid toe te voegen, luidende: „Inschrijving van dezelfde of in hoofdzaak overeenstemmende merken voor dezelfde soort van waren (ook hier zou dan met hetgeen op blz. 84 en 85 werd opgemerkt omtrent zoodanige merken voor andersoortige waren rekening zijn te houden) ten name van verschillende rechthebbenden is evenmin geoorloofd," met gelijk voorbehoud.

Het juiste principe van art. 3bis zou hiermede vollediger zijn uitgewerkt.

Gebruik. Volgens de bestaande wet kan éénmalig gebruik van het merk voldoende geacht worden om een merkrecht te vestigen. Hierboven werd er reeds de aandacht op gevestigd (blz. 74) tot welke onbillijkheden dit kan leiden. In Frankrijk verlangt men dan ook steeds een zoodanig gebruik, dat het merk eenige bekendheid heeft verkregen 1), terwijl de Engelsche wet van „public use" spreekt (blz. 73).

Door Dresselhuys 2) werd reeds voorgesteld het merkrecht toe te kennen aan dengene „wiens merk als zoodanig het eerst bij het publiek bekend is geworden." Een dergelijke bepaling zou ook in onze wet alleszins op haar plaats zijn 3).

vatting Volgens het hierboven uitgewerkte voorstel zou de merkenbescherming ten onzent samengevat, het volgende moeten inhouden (vgl. blz. 78):

Allart t.a.pl., blz. 26; Pouillet t.a.pl., blz. 108.

') T.a.pl., blz. 36.

*) Zie over „gebruik als zoodanig", blz. 71.

Sluiten