Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bestaan. Men spreekt thans nog van turksch of adrianopel rood.

Vanuit het Oosten kwam nu de verfkunst langs twee wegen naar het avondland:

1) de Arabieren brachten ze naar Spanje in de achttiende eeuw:

2) de Kruisvaarders en handelslui die met het Oosten handel dreven brachten ze over naar de handelssteden aan de Middellandsche zee.

Zoo ontstond de ververij eenerzijds in Barcelona en anderderzijds in Venetië, Genua, Pisa, Florence en later Milaan. De Italiaansche ververs genoten een wereldvermaardheid. Eenige verfstoffen werden weer opnieuw ontdekt of beter meer algemeen bekend. Zoo de zwart- en grijsververij met behulp van de looistoffen van den galappel en van sumac; verder de geelververij met wouw. Het verven met orseille, een verstof aanwezig in diverse soorten rocella, was reeds den Egyptenaren bekend. Zoo vindt men in den Papyrus Holmiensis: „Gleichzeitig bring Wasser zum sieden, schaume ab und tu etwa Yi K.G. Orseille hinein. Darin farbe die vorgeblaute. wolle spüle sie in Salzwasser ab und trockne sie.

..Purpurfarbige und feste Orseille ist wie Schneckenfarbe. Aber die weiszfleckige und schwarze ist wohlgemerkt nicht gut.

Wenn du nun recht schönfarbige Orseille zerkaust, so nimm und behalte sie in der Hand." (P. Ruggli. — l.c. pag. 269— 270.)

In 1300 voerde Florentijn Ruccelai de orseille opnieuw in. Uit Oost-Indië importeerde men roodhout aanvankelijk in kleine hoeveelheden. Zoo kwam de bijtskleur ,,Brasileine" in gebruik.

In 1492 verschijnt in Venetië een manuscript getiteld: ,,Mariegola dell'arte dei Tentori." In 1450 komt de boekdrukkunst in zwang en in 1510 verschijnt het bovengenoemd manuscript in druk. Het woord mariegola is waarschijnlijk afkomstig van ,,mater regula" of in het italiaansch „regola madre." Het boek bevat een serie bepalingen en maatregelen die betrekking hebben op het verversgilde. Hiertusschen komen verfrecepten voor. Men vindt dit werk geciteerd in:

Sluiten