Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tautomere vorm.

De weede-asch die in de middeleeuwen gebruikt werd was potasch of houtasch (ruwe potasch); ze werd weede-asch genoemd ingevolge haar gebruik in de weedekuip. De urine leverde bij de gisting ammoniumcarbonaat uit urinezuur en ureum. De alkalische reactie der vloeistof werd dan beheerscht

door het evenwicht:

+ —

nh4-i-oh!z;nh4oh!z;nh3+h2o

In den reeds genoemde Leidsche Papyrus wordt urine genoemd o.a. in de weedekuip 4i). In den tijd waarin de weede bouw beoefend werd in Europa had men geen denkbeeld van het tekort aan anorganische stoffen die de bodem door eeuwenlange intensieve cultuur van het gewas kreeg. Men stond er machteloos tegenover. De noodzakelijke reactie hierop was dat de verbouwers minder zorg aan het gewas gingen besteden, het gaf immers een slechte opbrengst. Verschillende steden stelden verbodsbepalingen in voor het verven met indigo om de weedecultuur te helpen. De landheeren volgden hun voorbeeld 42), De voor dien tijd hooge kapitalisatie der cultuur, de zware belastingen op het product, de ontdekking van nieuwe zeewegen, de politieke toestand maakten de baan voor het product uit Indië vrij.

Men kan, afgaande op de stedelijke en de regeeringsverordeningen, gerust aannemen dat de bovengeschilderde toestand een aanvang nam in de tweede helft der 16e eeuw.

Wanneer wij nu nog het gehalte aan indigo in de bladeren der Indigofera met dat der bladeren der Isatis vergelijken is het resultaat dat uit een samenwerking van al deze factoren moest ontstaan niet moeilijk te voorspellen.

Plantsoort % Indigo uit de bladeren n/Rawson

Indigofera Sumatrana (1750 in Bengalen ingevoerd) 0.76 Indigofera Oligosperma (Java) 0.92

4*1 P?iil Riiggli — Basel-Geschichte der Farberei — (1927) — pag. 269

) F. Lauterbach — Geschichte der in Deutschland bei der Farberei angewandten Farbstoffe - (1905) - pag. 65 e.v. Ook ƒ. B. Hurry I he Woadplant and its dye. — p. 284 e.v.

Sluiten