Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd door zeven en schudden de aanhangende aarde verwijderd. Door een geschikt maalproces werd nu eerst de schil gekneusd en afgezeefd. Dit leverde de mul of ,.korte". Deze mindere soort diende voor bruinverven en minder zuivere kleurtinten. Een tweede kneuzing al of niet voorafgegaan door een droging leverde de betere soort of de „beroofde krap. Werd dadelijk alles in een bewerking fijngemalen, dan sprak men van „onberoofde" krap. In den Elzas met de centra Colmar, Straatsburg, Bischweiler en Hagenau paste men een methode toe die in principe hiermede overeenstemt. Men produceerde: garance non robée, garance robée, garance grappée. De garance robée was de beste soort. De eerste was afkomstig van de schillen en de laatste werd bereid uit de wortelresten die bij de bereiding der garance robée op de zeef bleven91). De Teinturier parfait geeft een voor dien tijd volledig overzicht van de cultuur en verwerking der wortels 92).

De eerste poging om het glucoside uit de krap te isoleeren is gedaan door Schunck93). Het gelukte echter pas volledig aan Rouhleder94) in 1851. Liebermann en Bergami95) bevestigden dit en kregen een stof met een smp. 258°—260°. Het „rubiaan" van Schunck en het „ruberythrinezuur" van Rochleder bleken identiek te zijn.

Graebe en Liebermann96) stelden vast dat het glucoside als volgt splitst:

C28H28014+2H20 »C14H804+2C6H12Oe

Er bestaat een octacetylderivaat van ruberythrinezuur. Men zou dus de volgende structuur kunnen aannemen:

O

Het glucoside reageert echter zuur in waterige oplossing. Vandaar zijn naam. Daarom hebben Liebermann en Bergami

91) Techn. Woordenboek — K. Karmarsch en F. Heeren — pag. 1155.

B2) Teinturier parfait CCLXXXIX—CCXCVIII — (1708).

B3) Schunck — Ann. Chem. Pharm. — 66—176.

84) Rochleder — ibid. — 80—124.

95) Liebermann 6 Bergami — Ber. d. deutsch. Chem. Ges. — 20—

2241 (1887).

00) Graebe & Liebermann — Ann. Chem. Pharm. Suppl. — 7—296.

Sluiten