Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor de arbeidersklasse altijd ongewenscht vindt. Maar wanneer ik 't eenvoudige voor de arbeidersklasse prefereer, dan beteekent dit geen oogenblik het onverzorgde. Net zooals een A.J.C.-er er in een goed zittend manchesterpak, frissche kiel met schillerkraag, korte broek, behoorlijke kousen en practische, goed sluitende schoenen tien maal deftiger uitziet dan da proletariër in 'n confectiepak, 'n hoog boordje met twee omgeslagen hoeken, zoo kan ook 'n arbeiderskamer en 't heele huis er met behulp van eenvoudige, goede dingen en heldere kleuren goed uitzien, karaktervol zijn. Maar daar is vooral de gemiddelde arbeidersvrouw niet aan toe. Die is nog te veel ingesteld op de margarine. Die moet crapeauds hebben, zij het dan met heel slechte veeren en alle drek van dien aard meer. Voor stoelen met biezen ziftingen halen de meesten hun neus op. Zoo zien wij het treurige verschijnsel, dat tal van arbeiders hun zuur verdiende geld uitgeven aan rommel en daarvan niet te genezen zijn.

Als bestuurder van 'n woningbouwvereniging moet men daarom behalve over organisatorische kwaliteiten nog over andere beschikken. Men moet op de hoogte zijn met den stand van de beste burgerlijke bouwkunst en met de beste woninginrichting, kortom een bestuurder moet beschikken over wooncultuur. Dan zal hij een betere architect kiezen en niet een, wiens reputatie als woningbouwer gevestigd is op zeer aanvechtbare gronden. Dan zal hij beter kunnen samenwerken met een goed architect. Op 't oogenblik is de toestand vaak nog zoo, dat de architect van elke streep, die hij trekt, een langen uitleg moet geven en een angstig bestuur, zoolang de bouw duurt, zijn hart vasthoudt zoodra er een vorm of een kleur verschijnt, waar het niet op gerekend had. Het komt voor, dat architecten voortdurend slag moeten leveren met bestuurders over vormen en kleuren, behang enz. en dat deze bestuurders van al deze dingen niet 't geringste benul hebben en het hem veel beter konden overlaten. Ik heb het gelukkig ook meegemaakt, dat de voorzitter bij opening van een door mij ontworpen gebouw, zei: Bijna tot vandaag heb ik in angst en vreeze gezeten. Maar nu 't klaar is ben ik blij, dat ik mij toch maar met huid en haar overgegeven heb. En in dit geval ging het om heel gewone dingen, strak en eenvoudig. Niet demonstratief modern, omdat ik te goed weet, hoe de mentaliteit in dit opzicht is en die ook heel goed kan verklaren. Toch blijft

Sluiten