Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor den architect dit werken onder een voortdurend gebrek aan vertrouwen een zeer pijnlijke zaak en hoort er heel wat toe om dit tot het einde te verdragen. En zijn gebouw vertoont er overal de sporen van.

Ik ontmoet nogal eens menschen, die mij vragen: Zeg, kun je mij niet eens een goed boek opgeven over bouwkunst. Ik vind het een sympathieke vraag, maar 't antwoord er op is moeilijk. Veel geschikte boeken zijn er niet. Als ik tijd heb, dan zeg ik: Ga maar eens 'n middag met me fietsen, dan zal ik je wel leeren wat je er van weten moet.

Op zoo'n tocht bezichtigen wij dan zoo mogelijk een stadje of dorp, een kerk, een burgerhuis en 'n boerenhuis.

Nu zijn de mooie stadjes in 't Oosten van Overijsel, de streek waar ik woon, vrij dun gezaaid. Eigenlijk hebben we er niet een en vaak strekt de fietstocht zich dan ook uit over de grens, tot Bentheim bijvoorbeeld. En bij Bentheim, Gildehaus, als buitengewoon karakteristiek dorp. Want, we kunnen de Duitschers heel veel verwijten, maar niet, dat zij niet van hun land houden. Zij kennen het, hebben het lief en zorgen er voor, de schoonheid er van zoo min mogelijk te schaden. Net omgekeerd als bij de Hollanders. Als je bijvoorbeeld Denekamp als Hollandsch grensdorp vergelijkt met Gildehaus als Duitsch grensdorp, dan zie je een verschil van nacht en dag.

Denekamp is gitzwarte bouwkunstige nacht. Gildehaus is daarbij vergeleken een stralende dag. De schuld ligt bij onze autoriteiten. Beoordeeld naar het bouwkunstig aspect van ons land, is er maar één recept voor onze bestuurders en wel: direct ontslaan en bijeenbrengen in 'n heel humaan concentratiekamp. Hun gezinnen den normalen werkloozensteun uitkeeren. Alle tenten in dat kamp zooveel mogelijk verschillend, nooit twee dezelfde tenten naast elkaar. Wel opstellen met alle voorzijden gericht langs een draad, rooilijn genaamd. De tenten overdekken met alle mogelijke en onmogelijke kleuren, reclames voor sigaretten, benzine, margarine en bier, scheef en recht, hoog en laag, groen en geel en met groote opschriften als: Bezoekt dit concentratiekamp, de „parel" van Nederland, goede verbindingen, lage belastingen. Een leger van deurwaarders, aan de geïnterneerden dwangbevelen uitreikend. Natuurlijk alle richtingen zoo scherp mogelijk gescheiden, met eigen consumptietenten en tijdschriften, met zooveel mogelijk kwaad er in van de andere groepen. Urinoirs op de meest opvallende

Sluiten